спіртаачышча́льны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
спіртаачышча́льны |
спіртаачышча́льная |
спіртаачышча́льнае |
спіртаачышча́льныя |
| Р. |
спіртаачышча́льнага |
спіртаачышча́льнай спіртаачышча́льнае |
спіртаачышча́льнага |
спіртаачышча́льных |
| Д. |
спіртаачышча́льнаму |
спіртаачышча́льнай |
спіртаачышча́льнаму |
спіртаачышча́льным |
| В. |
спіртаачышча́льны (неадуш.) спіртаачышча́льнага (адуш.) |
спіртаачышча́льную |
спіртаачышча́льнае |
спіртаачышча́льныя (неадуш.) спіртаачышча́льных (адуш.) |
| Т. |
спіртаачышча́льным |
спіртаачышча́льнай спіртаачышча́льнаю |
спіртаачышча́льным |
спіртаачышча́льнымі |
| М. |
спіртаачышча́льным |
спіртаачышча́льнай |
спіртаачышча́льным |
спіртаачышча́льных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.
спіртабензо́л
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
спіртабензо́л |
| Р. |
спіртабензо́лу |
| Д. |
спіртабензо́лу |
| В. |
спіртабензо́л |
| Т. |
спіртабензо́лам |
| М. |
спіртабензо́ле |
Крыніцы:
piskunou2012.
спіртава́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
спіртава́нне |
| Р. |
спіртава́ння |
| Д. |
спіртава́нню |
| В. |
спіртава́нне |
| Т. |
спіртава́ннем |
| М. |
спіртава́нні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
спіртава́ны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
спіртава́ны |
спіртава́ная |
спіртава́нае |
спіртава́ныя |
| Р. |
спіртава́нага |
спіртава́най спіртава́нае |
спіртава́нага |
спіртава́ных |
| Д. |
спіртава́наму |
спіртава́най |
спіртава́наму |
спіртава́ным |
| В. |
спіртава́ны (неадуш.) спіртава́нага (адуш.) |
спіртава́ную |
спіртава́нае |
спіртава́ныя (неадуш.) спіртава́ных (адуш.) |
| Т. |
спіртава́ным |
спіртава́най спіртава́наю |
спіртава́ным |
спіртава́нымі |
| М. |
спіртава́ным |
спіртава́най |
спіртава́ным |
спіртава́ных |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
спіртава́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, незакончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
спіртава́ны |
спіртава́ная |
спіртава́нае |
спіртава́ныя |
| Р. |
спіртава́нага |
спіртава́най спіртава́нае |
спіртава́нага |
спіртава́ных |
| Д. |
спіртава́наму |
спіртава́най |
спіртава́наму |
спіртава́ным |
| В. |
спіртава́ны (неадуш.) спіртава́нага (адуш.) |
спіртава́ную |
спіртава́нае |
спіртава́ныя (неадуш.) спіртава́ных (адуш.) |
| Т. |
спіртава́ным |
спіртава́най спіртава́наю |
спіртава́ным |
спіртава́нымі |
| М. |
спіртава́ным |
спіртава́най |
спіртава́ным |
спіртава́ных |
Кароткая форма: спіртава́на.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
спіртава́цца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
спірту́ецца |
спірту́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
спіртава́ўся |
спіртава́ліся |
| ж. |
спіртава́лася |
| н. |
спіртава́лася |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
спірту́ючыся |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
спіртава́ць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
спірту́ю |
спірту́ем |
| 2-я ас. |
спірту́еш |
спірту́еце |
| 3-я ас. |
спірту́е |
спірту́юць |
| Прошлы час |
| м. |
спіртава́ў |
спіртава́лі |
| ж. |
спіртава́ла |
| н. |
спіртава́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
спірту́й |
спірту́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
спірту́ючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
спіртавы́
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
спіртавы́ |
спіртава́я |
спіртаво́е |
спіртавы́я |
| Р. |
спіртаво́га |
спіртаво́й спіртаво́е |
спіртаво́га |
спіртавы́х |
| Д. |
спіртаво́му |
спіртаво́й |
спіртаво́му |
спіртавы́м |
| В. |
спіртавы́ (неадуш.) спіртаво́га (адуш.) |
спіртаву́ю |
спіртаво́е |
спіртавы́я (неадуш.) спіртавы́х (адуш.) |
| Т. |
спіртавы́м |
спіртаво́й спіртаво́ю |
спіртавы́м |
спіртавы́мі |
| М. |
спіртавы́м |
спіртаво́й |
спіртавы́м |
спіртавы́х |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
спіртавытво́рчасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
спіртавытво́рчасць |
| Р. |
спіртавытво́рчасці |
| Д. |
спіртавытво́рчасці |
| В. |
спіртавытво́рчасць |
| Т. |
спіртавытво́рчасцю |
| М. |
спіртавытво́рчасці |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.