крыжа́к
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| крыжа́к | крыжакі́ | |
| крыжака́ | крыжако́ў | |
| крыжаку́ | крыжака́м | |
| крыжака́ | крыжако́ў | |
| крыжако́м | крыжака́мі | |
| крыжаку́ | крыжака́х |
Крыніцы:
крыжа́к
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| крыжа́к | крыжакі́ | |
| крыжака́ | крыжако́ў | |
| крыжаку́ | крыжака́м | |
| крыжака́ | крыжако́ў | |
| крыжако́м | крыжака́мі | |
| крыжаку́ | крыжака́х |
Крыніцы:
крыжакве́тныя
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, субстантываваны множналікавы, ад’ектыўнае скланенне
| крыжакве́тныя | |
| крыжакве́тных | |
| крыжакве́тным | |
| крыжакве́тныя | |
| крыжакве́тнымі | |
| крыжакве́тных |
Крыніцы:
Кры́жалеўшчына
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| Кры́жалеўшчына | |
| Кры́жалеўшчыны | |
| Кры́жалеўшчыне | |
| Кры́жалеўшчыну | |
| Кры́жалеўшчынай Кры́жалеўшчынаю |
|
| Кры́жалеўшчыне |
кры́жам
прыслоўе, утворана ад назоўніка
| кры́жам | - | - |
Крыніцы:
крыжа́нка
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| крыжа́нка | крыжа́нкі | |
| крыжа́нкі | крыжа́нак | |
| крыжа́нцы | крыжа́нкам | |
| крыжа́нку | крыжа́нак | |
| крыжа́нкай крыжа́нкаю |
крыжа́нкамі | |
| крыжа́нцы | крыжа́нках |
Крыніцы:
крыжа́нкавы
прыметнік, адносны
| крыжа́нкавы | крыжа́нкавая | крыжа́нкавае | крыжа́нкавыя | |
| крыжа́нкавага | крыжа́нкавай крыжа́нкавае |
крыжа́нкавага | крыжа́нкавых | |
| крыжа́нкаваму | крыжа́нкавай | крыжа́нкаваму | крыжа́нкавым | |
| крыжа́нкавы крыжа́нкавага |
крыжа́нкавую | крыжа́нкавае | крыжа́нкавыя крыжа́нкавых |
|
| крыжа́нкавым | крыжа́нкавай крыжа́нкаваю |
крыжа́нкавым | крыжа́нкавымі | |
| крыжа́нкавым | крыжа́нкавай | крыжа́нкавым | крыжа́нкавых | |
Крыніцы:
крыжано́сец
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| крыжано́сец | крыжано́сцы | |
| крыжано́сца | крыжано́сцаў | |
| крыжано́сцу | крыжано́сцам | |
| крыжано́сца | крыжано́сцаў | |
| крыжано́сцам | крыжано́сцамі | |
| крыжано́сцу | крыжано́сцах |
Крыніцы:
крыжано́сны
прыметнік, адносны
| крыжано́сны | крыжано́сная | крыжано́снае | крыжано́сныя | |
| крыжано́снага | крыжано́снай крыжано́снае |
крыжано́снага | крыжано́сных | |
| крыжано́снаму | крыжано́снай | крыжано́снаму | крыжано́сным | |
| крыжано́сны ( крыжано́снага ( |
крыжано́сную | крыжано́снае | крыжано́сныя ( крыжано́сных ( |
|
| крыжано́сным | крыжано́снай крыжано́снаю |
крыжано́сным | крыжано́снымі | |
| крыжано́сным | крыжано́снай | крыжано́сным | крыжано́сных | |
Крыніцы:
кры́жань
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| кры́жань | кры́жані | |
| кры́жаня | кры́жаняў | |
| кры́жаню | кры́жаням | |
| кры́жаня | кры́жаняў | |
| кры́жанем | кры́жанямі | |
| кры́жані | кры́жанях |
Крыніцы:
крыжападо́бна
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| крыжападо́бна | крыжападо́бней | - |
Крыніцы: