палябо́йны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
палябо́йны |
палябо́йная |
палябо́йнае |
палябо́йныя |
| Р. |
палябо́йнага |
палябо́йнай палябо́йнае |
палябо́йнага |
палябо́йных |
| Д. |
палябо́йнаму |
палябо́йнай |
палябо́йнаму |
палябо́йным |
| В. |
палябо́йны (неадуш.) палябо́йнага (адуш.) |
палябо́йную |
палябо́йнае |
палябо́йныя (неадуш.) палябо́йных (адуш.) |
| Т. |
палябо́йным |
палябо́йнай палябо́йнаю |
палябо́йным |
палябо́йнымі |
| М. |
палябо́йным |
палябо́йнай |
палябо́йным |
палябо́йных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
палява́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
палява́нне |
палява́нні |
| Р. |
палява́ння |
палява́нняў |
| Д. |
палява́нню |
палява́нням |
| В. |
палява́нне |
палява́нні |
| Т. |
палява́ннем |
палява́ннямі |
| М. |
палява́нні |
палява́ннях |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
палява́ннік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
палява́ннік |
палява́ннікі |
| Р. |
палява́нніка |
палява́ннікаў |
| Д. |
палява́нніку |
палява́ннікам |
| В. |
палява́нніка |
палява́ннікаў |
| Т. |
палява́ннікам |
палява́ннікамі |
| М. |
палява́нніку |
палява́нніках |
Крыніцы:
piskunou2012.
палява́ць
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
палю́ю |
палю́ем |
| 2-я ас. |
палю́еш |
палю́еце |
| 3-я ас. |
палю́е |
палю́юць |
| Прошлы час |
| м. |
палява́ў |
палява́лі |
| ж. |
палява́ла |
| н. |
палява́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
палю́й |
палю́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
палю́ючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Палява́я
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне
|
адз. |
| ж. |
| Н. |
Палява́я |
| Р. |
Паляво́й |
| Д. |
Паляво́й |
| В. |
Паляву́ю |
| Т. |
Паляво́й Паляво́ю |
| М. |
Паляво́й |
паляве́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
паляве́нне |
| Р. |
паляве́ння |
| Д. |
паляве́нню |
| В. |
паляве́нне |
| Т. |
паляве́ннем |
| М. |
паляве́нні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
паляве́ць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
паляве́ю |
паляве́ем |
| 2-я ас. |
паляве́еш |
паляве́еце |
| 3-я ас. |
паляве́е |
паляве́юць |
| Прошлы час |
| м. |
паляве́ў |
паляве́лі |
| ж. |
паляве́ла |
| н. |
паляве́ла |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
паляве́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
паляві́к
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
паляві́к |
палевікі́ |
| Р. |
палевіка́ |
палевіко́ў |
| Д. |
палевіку́ |
палевіка́м |
| В. |
палевіка́ |
палевіко́ў |
| Т. |
палевіко́м |
палевіка́мі |
| М. |
палевіку́ |
палевіка́х |
Крыніцы:
nazounik2008,
sbm2012,
tsbm1984.
паляво́д
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
паляво́д |
паляво́ды |
| Р. |
паляво́да |
паляво́даў |
| Д. |
паляво́ду |
паляво́дам |
| В. |
паляво́да |
паляво́даў |
| Т. |
паляво́дам |
паляво́дамі |
| М. |
паляво́дзе |
паляво́дах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
паляво́дства
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
паляво́дства |
| Р. |
паляво́дства |
| Д. |
паляво́дству |
| В. |
паляво́дства |
| Т. |
паляво́дствам |
| М. |
паляво́дстве |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.