Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя

набо́істы

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. набо́істы набо́істая набо́істае набо́істыя
Р. набо́істага набо́істай
набо́істае		 набо́істага набо́істых
Д. набо́істаму набо́істай набо́істаму набо́істым
В. набо́істы (неадуш.)
набо́істага (адуш.)		 набо́істую набо́істае набо́істыя (неадуш.)
набо́істых (адуш.)
Т. набо́істым набо́істай
набо́істаю		 набо́істым набо́істымі
М. набо́істым набо́істай набо́істым набо́істых

Крыніцы: piskunou2012.

набо́й

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. набо́й набо́і
Р. набо́ю набо́яў
Д. набо́ю набо́ям
В. набо́й набо́і
Т. набо́ем набо́ямі
М. набо́і набо́ях

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

набо́йка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. набо́йка набо́йкі
Р. набо́йкі набо́ек
Д. набо́йцы набо́йкам
В. набо́йку набо́йкі
Т. набо́йкай
набо́йкаю		 набо́йкамі
М. набо́йцы набо́йках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

набо́йнік

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. набо́йнік набо́йнікі
Р. набо́йніка набо́йнікаў
Д. набо́йніку набо́йнікам
В. набо́йнік набо́йнікі
Т. набо́йнікам набо́йнікамі
М. набо́йніку набо́йніках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

набо́йны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. набо́йны набо́йная набо́йнае набо́йныя
Р. набо́йнага набо́йнай
набо́йнае		 набо́йнага набо́йных
Д. набо́йнаму набо́йнай набо́йнаму набо́йным
В. набо́йны набо́йную набо́йнае набо́йныя
Т. набо́йным набо́йнай
набо́йнаю		 набо́йным набо́йнымі
М. набо́йным набо́йнай набо́йным набо́йных

Крыніцы: tsblm1996.

набо́йшчык

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. набо́йшчык набо́йшчыкі
Р. набо́йшчыка набо́йшчыкаў
Д. набо́йшчыку набо́йшчыкам
В. набо́йшчыка набо́йшчыкаў
Т. набо́йшчыкам набо́йшчыкамі
М. набо́йшчыку набо́йшчыках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

набо́йшчыца

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. набо́йшчыца набо́йшчыцы
Р. набо́йшчыцы набо́йшчыц
Д. набо́йшчыцы набо́йшчыцам
В. набо́йшчыцу набо́йшчыц
Т. набо́йшчыцай
набо́йшчыцаю		 набо́йшчыцамі
М. набо́йшчыцы набо́йшчыцах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

набо́к

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
набо́к - -

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

набо́р

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. набо́р набо́ры
Р. набо́ру набо́раў
Д. набо́ру набо́рам
В. набо́р набо́ры
Т. набо́рам набо́рамі
М. набо́ры набо́рах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

набо́рная

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне

адз. мн.
ж. -
Н. набо́рная набо́рныя
Р. набо́рнай набо́рных
Д. набо́рнай набо́рным
В. набо́рную набо́рныя
Т. набо́рнай
набо́рнаю		 набо́рнымі
М. набо́рнай набо́рных

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012.