набілітава́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
набілітава́ны |
набілітава́ная |
набілітава́нае |
набілітава́ныя |
| Р. |
набілітава́нага |
набілітава́най набілітава́нае |
набілітава́нага |
набілітава́ных |
| Д. |
набілітава́наму |
набілітава́най |
набілітава́наму |
набілітава́ным |
| В. |
набілітава́ны (неадуш.) набілітава́нага (адуш.) |
набілітава́ную |
набілітава́нае |
набілітава́ныя (неадуш.) набілітава́ных (адуш.) |
| Т. |
набілітава́ным |
набілітава́най набілітава́наю |
набілітава́ным |
набілітава́нымі |
| М. |
набілітава́ным |
набілітава́най |
набілітава́ным |
набілітава́ных |
Крыніцы:
piskunou2012.
набілітэ́т
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
набілітэ́т |
| Р. |
набілітэ́ту |
| Д. |
набілітэ́ту |
| В. |
набілітэ́т |
| Т. |
набілітэ́там |
| М. |
набілітэ́це |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
набі́ліцы
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
набі́ліцы |
| Р. |
набі́ліц |
| Д. |
набі́ліцам |
| В. |
набі́ліцы |
| Т. |
набі́ліцамі |
| М. |
набі́ліцах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
набіра́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
набіра́нне |
| Р. |
набіра́ння |
| Д. |
набіра́нню |
| В. |
набіра́нне |
| Т. |
набіра́ннем |
| М. |
набіра́нні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
набіра́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, незакончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
набіра́ны |
набіра́ная |
набіра́нае |
набіра́ныя |
| Р. |
набіра́нага |
набіра́най набіра́нае |
набіра́нага |
набіра́ных |
| Д. |
набіра́наму |
набіра́най |
набіра́наму |
набіра́ным |
| В. |
набіра́ны (неадуш.) набіра́нага (адуш.) |
набіра́ную |
набіра́нае |
набіра́ныя (неадуш.) набіра́ных (адуш.) |
| Т. |
набіра́ным |
набіра́най набіра́наю |
набіра́ным |
набіра́нымі |
| М. |
набіра́ным |
набіра́най |
набіра́ным |
набіра́ных |
Крыніцы:
piskunou2012.
набіра́цца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
набіра́юся |
набіра́емся |
| 2-я ас. |
набіра́ешся |
набіра́ецеся |
| 3-я ас. |
набіра́ецца |
набіра́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
набіра́ўся |
набіра́ліся |
| ж. |
набіра́лася |
| н. |
набіра́лася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
набіра́йся |
набіра́йцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
набіра́ючыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
набіра́ць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
набіра́ю |
набіра́ем |
| 2-я ас. |
набіра́еш |
набіра́еце |
| 3-я ас. |
набіра́е |
набіра́юць |
| Прошлы час |
| м. |
набіра́ў |
набіра́лі |
| ж. |
набіра́ла |
| н. |
набіра́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
набіра́й |
набіра́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
набіра́ючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
набі́рка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
набі́рка |
набі́ркі |
| Р. |
набі́ркі |
набі́рак |
| Д. |
набі́рцы |
набі́ркам |
| В. |
набі́рку |
набі́ркі |
| Т. |
набі́ркай набі́ркаю |
набі́ркамі |
| М. |
набі́рцы |
набі́рках |
Крыніцы:
piskunou2012.