прэтарыя́нец
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
прэтарыя́нец |
прэтарыя́нцы |
| Р. |
прэтарыя́нца |
прэтарыя́нцаў |
| Д. |
прэтарыя́нцу |
прэтарыя́нцам |
| В. |
прэтарыя́нца |
прэтарыя́нцаў |
| Т. |
прэтарыя́нцам |
прэтарыя́нцамі |
| М. |
прэтарыя́нцу |
прэтарыя́нцах |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
прэтарыя́нка
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
прэтарыя́нка |
прэтарыя́нкі |
| Р. |
прэтарыя́нкі |
прэтарыя́нак |
| Д. |
прэтарыя́нцы |
прэтарыя́нкам |
| В. |
прэтарыя́нку |
прэтарыя́нак |
| Т. |
прэтарыя́нкай прэтарыя́нкаю |
прэтарыя́нкамі |
| М. |
прэтарыя́нцы |
прэтарыя́нках |
Крыніцы:
nazounik2008,
sbm2012.
прэтарыя́нскі
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прэтарыя́нскі |
прэтарыя́нская |
прэтарыя́нскае |
прэтарыя́нскія |
| Р. |
прэтарыя́нскага |
прэтарыя́нскай прэтарыя́нскае |
прэтарыя́нскага |
прэтарыя́нскіх |
| Д. |
прэтарыя́нскаму |
прэтарыя́нскай |
прэтарыя́нскаму |
прэтарыя́нскім |
| В. |
прэтарыя́нскі (неадуш.) прэтарыя́нскага (адуш.) |
прэтарыя́нскую |
прэтарыя́нскае |
прэтарыя́нскія (неадуш.) прэтарыя́нскіх (адуш.) |
| Т. |
прэтарыя́нскім |
прэтарыя́нскай прэтарыя́нскаю |
прэтарыя́нскім |
прэтарыя́нскімі |
| М. |
прэтарыя́нскім |
прэтарыя́нскай |
прэтарыя́нскім |
прэтарыя́нскіх |
Крыніцы:
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
прэто́рыя
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
прэто́рыя |
| Р. |
прэто́рыі |
| Д. |
прэто́рыі |
| В. |
прэто́рыю |
| Т. |
прэто́рыяй прэто́рыяю |
| М. |
прэто́рыі |
Крыніцы:
nazounik2008,
sbm2012.
Прэто́рыя
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Прэто́рыя |
| Р. |
Прэто́рыі |
| Д. |
Прэто́рыі |
| В. |
Прэто́рыю |
| Т. |
Прэто́рыяй Прэто́рыяю |
| М. |
Прэто́рыі |
прэтэндава́ць
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прэтэнду́ю |
прэтэнду́ем |
| 2-я ас. |
прэтэнду́еш |
прэтэнду́еце |
| 3-я ас. |
прэтэнду́е |
прэтэнду́юць |
| Прошлы час |
| м. |
прэтэндава́ў |
прэтэндава́лі |
| ж. |
прэтэндава́ла |
| н. |
прэтэндава́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прэтэнду́й |
прэтэнду́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
прэтэнду́ючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
прэтэндэ́нт
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
прэтэндэ́нт |
прэтэндэ́нты |
| Р. |
прэтэндэ́нта |
прэтэндэ́нтаў |
| Д. |
прэтэндэ́нту |
прэтэндэ́нтам |
| В. |
прэтэндэ́нта |
прэтэндэ́нтаў |
| Т. |
прэтэндэ́нтам |
прэтэндэ́нтамі |
| М. |
прэтэндэ́нце |
прэтэндэ́нтах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
прэтэндэ́нтка
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
прэтэндэ́нтка |
прэтэндэ́нткі |
| Р. |
прэтэндэ́нткі |
прэтэндэ́нтак |
| Д. |
прэтэндэ́нтцы |
прэтэндэ́нткам |
| В. |
прэтэндэ́нтку |
прэтэндэ́нтак |
| Т. |
прэтэндэ́нткай прэтэндэ́нткаю |
прэтэндэ́нткамі |
| М. |
прэтэндэ́нтцы |
прэтэндэ́нтках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.