крывару́кі
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
крывару́кі |
крывару́кая |
крывару́кае |
крывару́кія |
| Р. |
крывару́кага |
крывару́кай крывару́кае |
крывару́кага |
крывару́кіх |
| Д. |
крывару́каму |
крывару́кай |
крывару́каму |
крывару́кім |
| В. |
крывару́кі (неадуш.) крывару́кага (адуш.) |
крывару́кую |
крывару́кае |
крывару́кія (неадуш.) крывару́кіх (адуш.) |
| Т. |
крывару́кім |
крывару́кай крывару́каю |
крывару́кім |
крывару́кімі |
| М. |
крывару́кім |
крывару́кай |
крывару́кім |
крывару́кіх |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
Крыва́селі
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Крыва́селі |
| Р. |
Крыва́сель Крыва́селяў |
| Д. |
Крыва́селям |
| В. |
Крыва́селі |
| Т. |
Крыва́селямі |
| М. |
Крыва́селях |
Крывасе́льцы
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Крывасе́льцы |
| Р. |
Крывасе́льцаў |
| Д. |
Крывасе́льцам |
| В. |
Крывасе́льцы |
| Т. |
Крывасе́льцамі |
| М. |
Крывасе́льцах |
крывасмо́к
‘кажан; крывапівец’
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
крывасмо́к |
крывасмо́кі |
| Р. |
крывасмо́ка |
крывасмо́каў |
| Д. |
крывасмо́ку |
крывасмо́кам |
| В. |
крывасмо́ка |
крывасмо́каў |
| Т. |
крывасмо́кам |
крывасмо́камі |
| М. |
крывасмо́ку |
крывасмо́ках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsblm1996.
крывасмо́к
‘расліна’
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
крывасмо́к |
| Р. |
крывасмо́ку |
| Д. |
крывасмо́ку |
| В. |
крывасмо́к |
| Т. |
крывасмо́кам |
| М. |
крывасмо́ку |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsblm1996.
крывасо́с
‘чалавек; насякомае’
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
крывасо́с |
крывасо́сы |
| Р. |
крывасо́са |
крывасо́саў |
| Д. |
крывасо́су |
крывасо́сам |
| В. |
крывасо́са |
крывасо́саў |
| Т. |
крывасо́сам |
крывасо́самі |
| М. |
крывасо́се |
крывасо́сах |
Крыніцы:
piskunou2012.
крывасо́с
‘чалавек; насякомае’
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
крывасо́с |
крывасо́сы |
| Р. |
крывасо́са |
крывасо́саў |
| Д. |
крывасо́су |
крывасо́сам |
| В. |
крывасо́са |
крывасо́саў |
| Т. |
крывасо́сам |
крывасо́самі |
| М. |
крывасо́се |
крывасо́сах |
Крыніцы:
piskunou2012.
крывасо́ска
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
крывасо́ска |
крывасо́скі |
| Р. |
крывасо́скі |
крывасо́сак |
| Д. |
крывасо́сцы |
крывасо́скам |
| В. |
крывасо́ску |
крывасо́сак |
| Т. |
крывасо́скай крывасо́скаю |
крывасо́скамі |
| М. |
крывасо́сцы |
крывасо́сках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.