Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
аеёіклмнортуыэюя’

Вы́шалаў

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. Вы́шалаў
Р. Вы́шалава
Д. Вы́шалаву
В. Вы́шалаў
Т. Вы́шалавам
М. Вы́шалаве

вы́шалестаць

‘пабіць, адлупцаваць каго-небудзь, што-небудзь; паабрываць што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. вы́шалестаю вы́шалестаем
2-я ас. вы́шалестаеш вы́шалестаеце
3-я ас. вы́шалестае вы́шалестаюць
Прошлы час
м. вы́шалестаў вы́шалесталі
ж. вы́шалестала
н. вы́шалестала
Загадны лад
2-я ас. вы́шалестай вы́шалестайце
Дзеепрыслоўе
прош. час вы́шалестаўшы

Крыніцы: piskunou2012.

вышалу́шваць

‘вылушчваць, вылузваць, ачышчаць ад шалупіння што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. вышалу́шваю вышалу́шваем
2-я ас. вышалу́шваеш вышалу́шваеце
3-я ас. вышалу́швае вышалу́шваюць
Прошлы час
м. вышалу́шваў вышалу́швалі
ж. вышалу́швала
н. вышалу́швала
Загадны лад
2-я ас. вышалу́швай вышалу́швайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час вышалу́шваючы

Крыніцы: piskunou2012.

Вышамі́р

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. Вышамі́р
Р. Вышамі́ра
Д. Вышамі́ру
В. Вышамі́р
Т. Вышамі́рам
М. Вышамі́ры

вышамі́рскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. вышамі́рскі вышамі́рская вышамі́рскае вышамі́рскія
Р. вышамі́рскага вышамі́рскай
вышамі́рскае		 вышамі́рскага вышамі́рскіх
Д. вышамі́рскаму вышамі́рскай вышамі́рскаму вышамі́рскім
В. вышамі́рскі (неадуш.)
вышамі́рскага (адуш.)		 вышамі́рскую вышамі́рскае вышамі́рскія (неадуш.)
вышамі́рскіх (адуш.)
Т. вышамі́рскім вышамі́рскай
вышамі́рскаю		 вышамі́рскім вышамі́рскімі
М. вышамі́рскім вышамі́рскай вышамі́рскім вышамі́рскіх

Крыніцы: piskunou2012.

вы́шапартаць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. вы́шапартаю вы́шапартаем
2-я ас. вы́шапартаеш вы́шапартаеце
3-я ас. вы́шапартае вы́шапартаюць
Прошлы час
м. вы́шапартаў вы́шапарталі
ж. вы́шапартала
н. вы́шапартала
Загадны лад
2-я ас. вы́шапартай вы́шапартайце
Дзеепрыслоўе
прош. час вы́шапартаўшы

Крыніцы: piskunou2012.

вы́шаптаны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. вы́шаптаны вы́шаптаная вы́шаптанае вы́шаптаныя
Р. вы́шаптанага вы́шаптанай
вы́шаптанае		 вы́шаптанага вы́шаптаных
Д. вы́шаптанаму вы́шаптанай вы́шаптанаму вы́шаптаным
В. вы́шаптаны (неадуш.)
вы́шаптанага (адуш.)		 вы́шаптаную вы́шаптанае вы́шаптаныя (неадуш.)
вы́шаптаных (адуш.)
Т. вы́шаптаным вы́шаптанай
вы́шаптанаю		 вы́шаптаным вы́шаптанымі
М. вы́шаптаным вы́шаптанай вы́шаптаным вы́шаптаных

Крыніцы: piskunou2012.

вы́шаптацца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. вы́шапчацца вы́шапчуцца
Прошлы час
м. вы́шаптаўся вы́шапталіся
ж. вы́шапталася
н. вы́шапталася
Дзеепрыслоўе
прош. час вы́шаптаўшыся

Крыніцы: piskunou2012.

вы́шаптаць

‘вымавіць што-небудзь шэптам’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. вы́шапчу вы́шапчам
2-я ас. вы́шапчаш вы́шапчаце
3-я ас. вы́шапча вы́шапчуць
Прошлы час
м. вы́шаптаў вы́шапталі
ж. вы́шаптала
н. вы́шаптала
Загадны лад
2-я ас. вы́шапчы вы́шапчыце
Дзеепрыслоўе
прош. час вы́шаптаўшы

Крыніцы: piskunou2012.

вы́шараваны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. вы́шараваны вы́шараваная вы́шараванае вы́шараваныя
Р. вы́шараванага вы́шараванай
вы́шараванае		 вы́шараванага вы́шараваных
Д. вы́шараванаму вы́шараванай вы́шараванаму вы́шараваным
В. вы́шараваны (неадуш.)
вы́шараванага (адуш.)		 вы́шараваную вы́шараванае вы́шараваныя (неадуш.)
вы́шараваных (адуш.)
Т. вы́шараваным вы́шараванай
вы́шараванаю		 вы́шараваным вы́шараванымі
М. вы́шараваным вы́шараванай вы́шараваным вы́шараваных

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.