незамярза́ючы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
незамярза́ючы |
незамярза́ючая |
незамярза́ючае |
незамярза́ючыя |
| Р. |
незамярза́ючага |
незамярза́ючай незамярза́ючае |
незамярза́ючага |
незамярза́ючых |
| Д. |
незамярза́ючаму |
незамярза́ючай |
незамярза́ючаму |
незамярза́ючым |
| В. |
незамярза́ючы (неадуш.) |
незамярза́ючую |
незамярза́ючае |
незамярза́ючыя (неадуш.) |
| Т. |
незамярза́ючым |
незамярза́ючай незамярза́ючаю |
незамярза́ючым |
незамярза́ючымі |
| М. |
незамярза́ючым |
незамярза́ючай |
незамярза́ючым |
незамярза́ючых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
незамярза́ючы
дзеепрыметнік, незалежны стан, цяперашні час, незакончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
незамярза́ючы |
незамярза́ючая |
незамярза́ючае |
незамярза́ючыя |
| Р. |
незамярза́ючага |
незамярза́ючай незамярза́ючае |
незамярза́ючага |
незамярза́ючых |
| Д. |
незамярза́ючаму |
незамярза́ючай |
незамярза́ючаму |
незамярза́ючым |
| В. |
незамярза́ючы (неадуш.) |
незамярза́ючую |
незамярза́ючае |
незамярза́ючыя (неадуш.) |
| Т. |
незамярза́ючым |
незамярза́ючай незамярза́ючаю |
незамярза́ючым |
незамярза́ючымі |
| М. |
незамярза́ючым |
незамярза́ючай |
незамярза́ючым |
незамярза́ючых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
незанатава́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
незанатава́ны |
незанатава́ная |
незанатава́нае |
незанатава́ныя |
| Р. |
незанатава́нага |
незанатава́най незанатава́нае |
незанатава́нага |
незанатава́ных |
| Д. |
незанатава́наму |
незанатава́най |
незанатава́наму |
незанатава́ным |
| В. |
незанатава́ны (неадуш.) незанатава́нага (адуш.) |
незанатава́ную |
незанатава́нае |
незанатава́ныя (неадуш.) незанатава́ных (адуш.) |
| Т. |
незанатава́ным |
незанатава́най незанатава́наю |
незанатава́ным |
незанатава́нымі |
| М. |
незанатава́ным |
незанатава́най |
незанатава́ным |
незанатава́ных |
Крыніцы:
piskunou2012.
незане́сены
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
незане́сены |
незане́сеная |
незане́сенае |
незане́сеныя |
| Р. |
незане́сенага |
незане́сенай незане́сенае |
незане́сенага |
незане́сеных |
| Д. |
незане́сенаму |
незане́сенай |
незане́сенаму |
незане́сеным |
| В. |
незане́сены (неадуш.) незане́сенага (адуш.) |
незане́сеную |
незане́сенае |
незане́сеныя (неадуш.) незане́сеных (адуш.) |
| Т. |
незане́сеным |
незане́сенай незане́сенаю |
незане́сеным |
незане́сенымі |
| М. |
незане́сеным |
незане́сенай |
незане́сеным |
незане́сеных |
Кароткая форма: незане́сена.
Крыніцы:
piskunou2012.
незаняво́лены
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
незаняво́лены |
незаняво́леная |
незаняво́ленае |
незаняво́леныя |
| Р. |
незаняво́ленага |
незаняво́ленай незаняво́ленае |
незаняво́ленага |
незаняво́леных |
| Д. |
незаняво́ленаму |
незаняво́ленай |
незаняво́ленаму |
незаняво́леным |
| В. |
незаняво́лены (неадуш.) незаняво́ленага (адуш.) |
незаняво́леную |
незаняво́ленае |
незаняво́леныя (неадуш.) незаняво́леных (адуш.) |
| Т. |
незаняво́леным |
незаняво́ленай незаняво́ленаю |
незаняво́леным |
незаняво́ленымі |
| М. |
незаняво́леным |
незаняво́ленай |
незаняво́леным |
незаняво́леных |
Крыніцы:
piskunou2012.