пало́нены
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, незакончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
пало́нены |
пало́неная |
пало́ненае |
пало́неныя |
| Р. |
пало́ненага |
пало́ненай пало́ненае |
пало́ненага |
пало́неных |
| Д. |
пало́ненаму |
пало́ненай |
пало́ненаму |
пало́неным |
| В. |
пало́нены (неадуш.) пало́ненага (адуш.) |
пало́неную |
пало́ненае |
пало́неныя (неадуш.) пало́неных (адуш.) |
| Т. |
пало́неным |
пало́ненай пало́ненаю |
пало́неным |
пало́ненымі |
| М. |
пало́неным |
пало́ненай |
пало́неным |
пало́неных |
Крыніцы:
piskunou2012.
пало́ній
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
пало́ній |
| Р. |
пало́нію |
| Д. |
пало́нію |
| В. |
пало́ній |
| Т. |
пало́ніем |
| М. |
пало́ніі |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
пало́нік
‘хвастатая лічынка жабы’
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
пало́нік |
пало́нікі |
| Р. |
пало́ніка |
пало́нікаў |
| Д. |
пало́ніку |
пало́нікам |
| В. |
пало́ніка |
пало́нікаў |
| Т. |
пало́нікам |
пало́нікамі |
| М. |
пало́ніку |
пало́ніках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsblm1996.
пало́нік
‘вялікая лыжка’
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
пало́нік |
пало́нікі |
| Р. |
пало́ніка |
пало́нікаў |
| Д. |
пало́ніку |
пало́нікам |
| В. |
пало́нік |
пало́нікі |
| Т. |
пало́нікам |
пало́нікамі |
| М. |
пало́ніку |
пало́ніках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsblm1996.
пало́нка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
пало́нка |
пало́нкі |
| Р. |
пало́нкі |
пало́нак |
| Д. |
пало́нцы |
пало́нкам |
| В. |
пало́нку |
пало́нкі |
| Т. |
пало́нкай пало́нкаю |
пало́нкамі |
| М. |
пало́нцы |
пало́нках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Пало́нка
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Пало́нка |
| Р. |
Пало́нкі |
| Д. |
Пало́нцы |
| В. |
Пало́нку |
| Т. |
Пало́нкай Пало́нкаю |
| М. |
Пало́нцы |
пало́нная
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне
|
адз. |
мн. |
| ж. |
- |
| Н. |
пало́нная |
пало́нныя |
| Р. |
пало́ннай |
пало́нных |
| Д. |
пало́ннай |
пало́нным |
| В. |
пало́нную |
пало́нных |
| Т. |
пало́ннай пало́ннаю |
пало́ннымі |
| М. |
пало́ннай |
пало́нных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012.
пало́ннік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
пало́ннік |
пало́ннікі |
| Р. |
пало́нніка |
пало́ннікаў |
| Д. |
пало́нніку |
пало́ннікам |
| В. |
пало́нніка |
пало́ннікаў |
| Т. |
пало́ннікам |
пало́ннікамі |
| М. |
пало́нніку |
пало́нніках |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.