Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя

Мінакі́

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Мінакі́
Р. Мінако́ў
Д. Мінака́м
В. Мінакі́
Т. Мінака́мі
М. Мінака́х

міналагі́чны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. міналагі́чны міналагі́чная міналагі́чнае міналагі́чныя
Р. міналагі́чнага міналагі́чнай
міналагі́чнае		 міналагі́чнага міналагі́чных
Д. міналагі́чнаму міналагі́чнай міналагі́чнаму міналагі́чным
В. міналагі́чны (неадуш.)
міналагі́чнага (адуш.)		 міналагі́чную міналагі́чнае міналагі́чныя (неадуш.)
міналагі́чных (адуш.)
Т. міналагі́чным міналагі́чнай
міналагі́чнаю		 міналагі́чным міналагі́чнымі
М. міналагі́чным міналагі́чнай міналагі́чным міналагі́чных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

мінамё́т

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. мінамё́т мінамё́ты
Р. мінамё́та мінамё́таў
Д. мінамё́ту мінамё́там
В. мінамё́т мінамё́ты
Т. мінамё́там мінамё́тамі
М. мінамё́це мінамё́тах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

мінамё́тны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. мінамё́тны мінамё́тная мінамё́тнае мінамё́тныя
Р. мінамё́тнага мінамё́тнай
мінамё́тнае		 мінамё́тнага мінамё́тных
Д. мінамё́тнаму мінамё́тнай мінамё́тнаму мінамё́тным
В. мінамё́тны (неадуш.)
мінамё́тнага (адуш.)		 мінамё́тную мінамё́тнае мінамё́тныя (неадуш.)
мінамё́тных (адуш.)
Т. мінамё́тным мінамё́тнай
мінамё́тнаю		 мінамё́тным мінамё́тнымі
М. мінамё́тным мінамё́тнай мінамё́тным мінамё́тных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

мінамё́тчык

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. мінамё́тчык мінамё́тчыкі
Р. мінамё́тчыка мінамё́тчыкаў
Д. мінамё́тчыку мінамё́тчыкам
В. мінамё́тчыка мінамё́тчыкаў
Т. мінамё́тчыкам мінамё́тчыкамі
М. мінамё́тчыку мінамё́тчыках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

міна́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. міна́нне
Р. міна́ння
Д. міна́нню
В. міна́нне
Т. міна́ннем
М. міна́нні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

мінано́сец

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. мінано́сец мінано́сцы
Р. мінано́сца мінано́сцаў
Д. мінано́сцу мінано́сцам
В. мінано́сец мінано́сцы
Т. мінано́сцам мінано́сцамі
М. мінано́сцы мінано́сцах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

мінано́ска

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. мінано́ска мінано́скі
Р. мінано́скі мінано́сак
Д. мінано́сцы мінано́скам
В. мінано́ску мінано́скі
Т. мінано́скай
мінано́скаю		 мінано́скамі
М. мінано́сцы мінано́сках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

мінано́сны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. мінано́сны мінано́сная мінано́снае мінано́сныя
Р. мінано́снага мінано́снай
мінано́снае		 мінано́снага мінано́сных
Д. мінано́снаму мінано́снай мінано́снаму мінано́сным
В. мінано́сны (неадуш.)
мінано́снага (адуш.)		 мінано́сную мінано́снае мінано́сныя (неадуш.)
мінано́сных (адуш.)
Т. мінано́сным мінано́снай
мінано́снаю		 мінано́сным мінано́снымі
М. мінано́сным мінано́снай мінано́сным мінано́сных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

мінара́т

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. мінара́т мінара́ты
Р. мінара́ту мінара́таў
Д. мінара́ту мінара́там
В. мінара́т мінара́ты
Т. мінара́там мінара́тамі
М. мінара́це мінара́тах

Крыніцы: piskunou2012.