грымаце́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
грымаце́нне |
| Р. |
грымаце́ння |
| Д. |
грымаце́нню |
| В. |
грымаце́нне |
| Т. |
грымаце́ннем |
| М. |
грымаце́нні |
Крыніцы:
piskunou2012.
грымаце́ць
‘ствараць шум, грукат’
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
грымачу́ |
грымаці́м |
| 2-я ас. |
грымаці́ш |
грымаціце́ |
| 3-я ас. |
грымаці́ць |
грымаця́ць |
| Прошлы час |
| м. |
грымаце́ў |
грымаце́лі |
| ж. |
грымаце́ла |
| н. |
грымаце́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
грымаці́ |
грымаці́це |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
грымо́цячы |
Крыніцы:
piskunou2012.
гры́маць
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
гры́маю |
гры́маем |
| 2-я ас. |
гры́маеш |
гры́маеце |
| 3-я ас. |
гры́мае |
гры́маюць |
| Прошлы час |
| м. |
гры́маў |
гры́малі |
| ж. |
гры́мала |
| н. |
гры́мала |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
гры́маючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
грыме́ць
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
грымі́ць |
грымя́ць |
| Прошлы час |
| м. |
грыме́ў |
грыме́лі |
| ж. |
грыме́ла |
| н. |
грыме́ла |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
грымё́р
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
грымё́р |
грымё́ры |
| Р. |
грымё́ра |
грымё́раў |
| Д. |
грымё́ру |
грымё́рам |
| В. |
грымё́ра |
грымё́раў |
| Т. |
грымё́рам |
грымё́рамі |
| М. |
грымё́ру |
грымё́рах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
грымё́рка
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
грымё́рка |
грымё́ркі |
| Р. |
грымё́ркі |
грымё́рак |
| Д. |
грымё́рцы |
грымё́ркам |
| В. |
грымё́рку |
грымё́рак |
| Т. |
грымё́ркай грымё́ркаю |
грымё́ркамі |
| М. |
грымё́рцы |
грымё́рках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsblm1996.
грымё́рка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
грымё́рка |
грымё́ркі |
| Р. |
грымё́ркі |
грымё́рак |
| Д. |
грымё́рцы |
грымё́ркам |
| В. |
грымё́рку |
грымё́ркі |
| Т. |
грымё́ркай грымё́ркаю |
грымё́ркамі |
| М. |
грымё́рцы |
грымё́рках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
sbm2012,
tsblm1996.
грымё́рная
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне
|
адз. |
мн. |
| ж. |
- |
| Н. |
грымё́рная |
грымё́рныя |
| Р. |
грымё́рнай |
грымё́рных |
| Д. |
грымё́рнай |
грымё́рным |
| В. |
грымё́рную |
грымё́рныя |
| Т. |
грымё́рнай грымё́рнаю |
грымё́рнымі |
| М. |
грымё́рнай |
грымё́рных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012.
грымё́рны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
грымё́рны |
грымё́рная |
грымё́рнае |
грымё́рныя |
| Р. |
грымё́рнага |
грымё́рнай грымё́рнае |
грымё́рнага |
грымё́рных |
| Д. |
грымё́рнаму |
грымё́рнай |
грымё́рнаму |
грымё́рным |
| В. |
грымё́рны (неадуш.) грымё́рнага (адуш.) |
грымё́рную |
грымё́рнае |
грымё́рныя (неадуш.) грымё́рных (адуш.) |
| Т. |
грымё́рным |
грымё́рнай грымё́рнаю |
грымё́рным |
грымё́рнымі |
| М. |
грымё́рным |
грымё́рнай |
грымё́рным |
грымё́рных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.