Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

адхо́днік

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

адхо́дны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	адхо́дны	адхо́дная	адхо́днае	адхо́дныя
Р.	адхо́днага	адхо́днай адхо́днае	адхо́днага	адхо́дных
Д.	адхо́днаму	адхо́днай	адхо́днаму	адхо́дным
В.	адхо́дны (неадуш.) адхо́днага (адуш.)	адхо́дную	адхо́днае	адхо́дныя (неадуш.) адхо́дных (адуш.)
Т.	адхо́дным	адхо́днай адхо́днаю	адхо́дным	адхо́днымі
М.	адхо́дным	адхо́днай	адхо́дным	адхо́дных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012.

адхо́ды

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

адхо́н

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

адхо́наваты

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	адхо́наваты	адхо́наватая	адхо́наватае	адхо́наватыя
Р.	адхо́наватага	адхо́наватай адхо́наватае	адхо́наватага	адхо́наватых
Д.	адхо́наватаму	адхо́наватай	адхо́наватаму	адхо́наватым
В.	адхо́наваты (неадуш.) адхо́наватага (адуш.)	адхо́наватую	адхо́наватае	адхо́наватыя (неадуш.) адхо́наватых (адуш.)
Т.	адхо́наватым	адхо́наватай адхо́наватаю	адхо́наватым	адхо́наватымі
М.	адхо́наватым	адхо́наватай	адхо́наватым	адхо́наватых

Крыніцы: piskunou2012.

адхо́навы

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	адхо́навы	адхо́навая	адхо́навае	адхо́навыя
Р.	адхо́навага	адхо́навай адхо́навае	адхо́навага	адхо́навых
Д.	адхо́наваму	адхо́навай	адхо́наваму	адхо́навым
В.	адхо́навы (неадуш.) адхо́навага (адуш.)	адхо́навую	адхо́навае	адхо́навыя (неадуш.) адхо́навых (адуш.)
Т.	адхо́навым	адхо́навай адхо́наваю	адхо́навым	адхо́навымі
М.	адхо́навым	адхо́навай	адхо́навым	адхо́навых

Крыніцы: piskunou2012.

адхо́ніста

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч.	выш.	найвыш.
адхо́ніста	-	-

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

адхо́ністы

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	адхо́ністы	адхо́ністая	адхо́ністае	адхо́ністыя
Р.	адхо́ністага	адхо́ністай адхо́ністае	адхо́ністага	адхо́ністых
Д.	адхо́ністаму	адхо́ністай	адхо́ністаму	адхо́ністым
В.	адхо́ністы (неадуш.) адхо́ністага (адуш.)	адхо́ністую	адхо́ністае	адхо́ністыя (неадуш.) адхо́ністых (адуш.)
Т.	адхо́ністым	адхо́ністай адхо́ністаю	адхо́ністым	адхо́ністымі
М.	адхо́ністым	адхо́ністай	адхо́ністым	адхо́ністых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

адхо́нна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч.	выш.	найвыш.
адхо́нна	-	-

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

адхо́ннасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

Verbum