незабаро́нены
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
незабаро́нены |
незабаро́неная |
незабаро́ненае |
незабаро́неныя |
| Р. |
незабаро́ненага |
незабаро́ненай незабаро́ненае |
незабаро́ненага |
незабаро́неных |
| Д. |
незабаро́ненаму |
незабаро́ненай |
незабаро́ненаму |
незабаро́неным |
| В. |
незабаро́нены (неадуш.) незабаро́ненага (адуш.) |
незабаро́неную |
незабаро́ненае |
незабаро́неныя (неадуш.) незабаро́неных (адуш.) |
| Т. |
незабаро́неным |
незабаро́ненай незабаро́ненаю |
незабаро́неным |
незабаро́ненымі |
| М. |
незабаро́неным |
незабаро́ненай |
незабаро́неным |
незабаро́неных |
Кароткая форма: незабаро́нена.
Крыніцы:
piskunou2012.
незабе́лены
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
незабе́лены |
незабе́леная |
незабе́ленае |
незабе́леныя |
| Р. |
незабе́ленага |
незабе́ленай незабе́ленае |
незабе́ленага |
незабе́леных |
| Д. |
незабе́ленаму |
незабе́ленай |
незабе́ленаму |
незабе́леным |
| В. |
незабе́лены (неадуш.) незабе́ленага (адуш.) |
незабе́леную |
незабе́ленае |
незабе́леныя (неадуш.) незабе́леных (адуш.) |
| Т. |
незабе́леным |
незабе́ленай незабе́ленаю |
незабе́леным |
незабе́ленымі |
| М. |
незабе́леным |
незабе́ленай |
незабе́леным |
незабе́леных |
Крыніцы:
piskunou2012.
незабеспячэ́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
незабеспячэ́нне |
| Р. |
незабеспячэ́ння |
| Д. |
незабеспячэ́нню |
| В. |
незабеспячэ́нне |
| Т. |
незабеспячэ́ннем |
| М. |
незабеспячэ́нні |
Крыніцы:
piskunou2012.