Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
авеёіклмнопрстуфхцчшыьэюя

спары́ш

‘расліна’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. спары́ш
Р. спарышу́
Д. спарышу́
В. спары́ш
Т. спарышо́м
М. спарышы́

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

спары́шнік

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. спары́шнік
Р. спары́шніку
Д. спары́шніку
В. спары́шнік
Т. спары́шнікам
М. спары́шніку

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

спарышо́вы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. спарышо́вы спарышо́вая спарышо́вае спарышо́выя
Р. спарышо́вага спарышо́вай
спарышо́вае		 спарышо́вага спарышо́вых
Д. спарышо́ваму спарышо́вай спарышо́ваму спарышо́вым
В. спарышо́вы (неадуш.)
спарышо́вага (адуш.)		 спарышо́вую спарышо́вае спарышо́выя (неадуш.)
спарышо́вых (адуш.)
Т. спарышо́вым спарышо́вай
спарышо́ваю		 спарышо́вым спарышо́вымі
М. спарышо́вым спарышо́вай спарышо́вым спарышо́вых

Крыніцы: piskunou2012.

спары́шык

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. спары́шык спары́шыкі
Р. спары́шыка спары́шыкаў
Д. спары́шыку спары́шыкам
В. спары́шык спары́шыкі
Т. спары́шыкам спары́шыкамі
М. спары́шыку спары́шыках

Крыніцы: piskunou2012.

спа́с

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. спа́с
Р. спа́су
Д. спа́су
В. спа́с
Т. спа́сам
М. спа́се

Крыніцы: piskunou2012.

Спа́с

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. Спа́с
Р. Спа́са
Д. Спа́су
В. Спа́са
Т. Спа́сам
М. Спа́се

Крыніцы: krapivabr2012.

Спа́с

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. Спа́с
Р. Спа́са
Д. Спа́су
В. Спа́с
Т. Спа́сам
М. Спа́се

Крыніцы: krapivabr2012.

Спа́с

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. Спа́с
Р. Спа́са
Д. Спа́су
В. Спа́с
Т. Спа́сам
М. Спа́се

Крыніцы: krapivabr2012, tsbm1984.

спасабе́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. спасабе́нне
Р. спасабе́ння
Д. спасабе́нню
В. спасабе́нне
Т. спасабе́ннем
М. спасабе́нні

Крыніцы: piskunou2012.

спасабё́ны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. спасабё́ны спасабё́ная спасабё́нае спасабё́ныя
Р. спасабё́нага спасабё́най
спасабё́нае		 спасабё́нага спасабё́ных
Д. спасабё́наму спасабё́най спасабё́наму спасабё́ным
В. спасабё́ны (неадуш.)
спасабё́нага (адуш.)		 спасабё́ную спасабё́нае спасабё́ныя (неадуш.)
спасабё́ных (адуш.)
Т. спасабё́ным спасабё́най
спасабё́наю		 спасабё́ным спасабё́нымі
М. спасабё́ным спасабё́най спасабё́ным спасабё́ных

Крыніцы: piskunou2012.