Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
авеёіклмнопрстуфхцчшыьэюя

спартро́лер

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. спартро́лер спартро́леры
Р. спартро́лера спартро́лераў
Д. спартро́леру спартро́лерам
В. спартро́лер спартро́леры
Т. спартро́лерам спартро́лерамі
М. спартро́леры спартро́лерах

Крыніцы: piskunou2012.

спартсе́кцыя

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. спартсе́кцыя спартсе́кцыі
Р. спартсе́кцыі спартсе́кцый
Д. спартсе́кцыі спартсе́кцыям
В. спартсе́кцыю спартсе́кцыі
Т. спартсе́кцыяй
спартсе́кцыяю		 спартсе́кцыямі
М. спартсе́кцыі спартсе́кцыях

Крыніцы: piskunou2012.

спартсме́н

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. спартсме́н спартсме́ны
Р. спартсме́на спартсме́наў
Д. спартсме́ну спартсме́нам
В. спартсме́на спартсме́наў
Т. спартсме́нам спартсме́намі
М. спартсме́не спартсме́нах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

спартсме́нка

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. спартсме́нка спартсме́нкі
Р. спартсме́нкі спартсме́нак
Д. спартсме́нцы спартсме́нкам
В. спартсме́нку спартсме́нак
Т. спартсме́нкай
спартсме́нкаю		 спартсме́нкамі
М. спартсме́нцы спартсме́нках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

спартсме́нскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. спартсме́нскі спартсме́нская спартсме́нскае спартсме́нскія
Р. спартсме́нскага спартсме́нскай
спартсме́нскае		 спартсме́нскага спартсме́нскіх
Д. спартсме́нскаму спартсме́нскай спартсме́нскаму спартсме́нскім
В. спартсме́нскі (неадуш.)
спартсме́нскага (адуш.)		 спартсме́нскую спартсме́нскае спартсме́нскія (неадуш.)
спартсме́нскіх (адуш.)
Т. спартсме́нскім спартсме́нскай
спартсме́нскаю		 спартсме́нскім спартсме́нскімі
М. спартсме́нскім спартсме́нскай спартсме́нскім спартсме́нскіх

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

спартсме́н-інвалі́д

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. спартсме́н-інвалі́д спартсме́ны-інвалі́ды
Р. спартсме́на-інвалі́да спартсме́наў-інвалі́даў
Д. спартсме́ну-інвалі́ду спартсме́нам-інвалі́дам
В. спартсме́на-інвалі́да спартсме́наў-інвалі́даў
Т. спартсме́нам-інвалі́дам спартсме́намі-інвалі́дамі
М. спартсме́не-інвалі́дзе спартсме́нах-інвалі́дах

Крыніцы: piskunou2012.

спарты́ўка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. спарты́ўка спарты́ўкі
Р. спарты́ўкі спарты́вак
Д. спарты́ўцы спарты́ўкам
В. спарты́ўку спарты́ўкі
Т. спарты́ўкай
спарты́ўкаю		 спарты́ўкамі
М. спарты́ўцы спарты́ўках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, tsbm1984.

спарты́ўна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
спарты́ўна спарты́ўней -

спарты́ўнасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. спарты́ўнасць
Р. спарты́ўнасці
Д. спарты́ўнасці
В. спарты́ўнасць
Т. спарты́ўнасцю
М. спарты́ўнасці

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

спарты́ўна-аздараўле́нчы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. спарты́ўна-аздараўле́нчы спарты́ўна-аздараўле́нчая спарты́ўна-аздараўле́нчае спарты́ўна-аздараўле́нчыя
Р. спарты́ўна-аздараўле́нчага спарты́ўна-аздараўле́нчай
спарты́ўна-аздараўле́нчае		 спарты́ўна-аздараўле́нчага спарты́ўна-аздараўле́нчых
Д. спарты́ўна-аздараўле́нчаму спарты́ўна-аздараўле́нчай спарты́ўна-аздараўле́нчаму спарты́ўна-аздараўле́нчым
В. спарты́ўна-аздараўле́нчы (неадуш.)
спарты́ўна-аздараўле́нчага (адуш.)		 спарты́ўна-аздараўле́нчую спарты́ўна-аздараўле́нчае спарты́ўна-аздараўле́нчыя (неадуш.)
спарты́ўна-аздараўле́нчых (адуш.)
Т. спарты́ўна-аздараўле́нчым спарты́ўна-аздараўле́нчай
спарты́ўна-аздараўле́нчаю		 спарты́ўна-аздараўле́нчым спарты́ўна-аздараўле́нчымі
М. спарты́ўна-аздараўле́нчым спарты́ўна-аздараўле́нчай спарты́ўна-аздараўле́нчым спарты́ўна-аздараўле́нчых

Крыніцы: piskunou2012, sbm2012.