Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя

маўля́ны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, незакончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. маўля́ны маўля́ная маўля́нае маўля́ныя
Р. маўля́нага маўля́най
маўля́нае		 маўля́нага маўля́ных
Д. маўля́наму маўля́най маўля́наму маўля́ным
В. маўля́ны (неадуш.)
маўля́нага (адуш.)		 маўля́ную маўля́нае маўля́ныя (неадуш.)
маўля́ных (адуш.)
Т. маўля́ным маўля́най
маўля́наю		 маўля́ным маўля́нымі
М. маўля́ным маўля́най маўля́ным маўля́ных

Крыніцы: piskunou2012.

маўля́ў

часціца

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

маўля́ць

‘расказваць, гаварыць шмат разоў што-небудзь і без прамога дапаўнення’

дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. маўля́ю маўля́ем
2-я ас. маўля́еш маўля́еце
3-я ас. маўля́е маўля́юць
Прошлы час
м. маўля́ў маўля́лі
ж. маўля́ла
н. маўля́ла
Загадны лад
2-я ас. маўля́й маўля́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час маўля́ючы

Крыніцы: piskunou2012.

ма́ўр

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. ма́ўр ма́ўры
Р. ма́ўра ма́ўраў
Д. ма́ўру ма́ўрам
В. ма́ўра ма́ўраў
Т. ма́ўрам ма́ўрамі
М. ма́ўру ма́ўрах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

ма́ўрскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ма́ўрскі ма́ўрская ма́ўрскае ма́ўрскія
Р. ма́ўрскага ма́ўрскай
ма́ўрскае		 ма́ўрскага ма́ўрскіх
Д. ма́ўрскаму ма́ўрскай ма́ўрскаму ма́ўрскім
В. ма́ўрскі (неадуш.)
ма́ўрскага (адуш.)		 ма́ўрскую ма́ўрскае ма́ўрскія (неадуш.)
ма́ўрскіх (адуш.)
Т. ма́ўрскім ма́ўрскай
ма́ўрскаю		 ма́ўрскім ма́ўрскімі
М. ма́ўрскім ма́ўрскай ма́ўрскім ма́ўрскіх

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996.

маўрыкі́ец

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. маўрыкі́ец маўрыкі́йцы
Р. маўрыкі́йца маўрыкі́йцаў
Д. маўрыкі́йцу маўрыкі́йцам
В. маўрыкі́йца маўрыкі́йцаў
Т. маўрыкі́йцам маўрыкі́йцамі
М. маўрыкі́йцу маўрыкі́йцах

Крыніцы: nazounik2008, sbm2012.

Маўры́кій

назоўнік, уласны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. Маўры́кій Маўры́кіі
Р. Маўры́кія Маўры́кіяў
Д. Маўры́кію Маўры́кіям
В. Маўры́кія Маўры́кіяў
Т. Маўры́кіем Маўры́кіямі
М. Маўры́кію Маўры́кіях

Маўры́кій

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. Маўры́кій
Р. Маўры́кія
Д. Маўры́кію
В. Маўры́кій
Т. Маўры́кіем
М. Маўры́кіі

маўрыкі́йка

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. маўрыкі́йка маўрыкі́йкі
Р. маўрыкі́йкі маўрыкі́ек
Д. маўрыкі́йцы маўрыкі́йкам
В. маўрыкі́йку маўрыкі́ек
Т. маўрыкі́йкай
маўрыкі́йкаю		 маўрыкі́йкамі
М. маўрыкі́йцы маўрыкі́йках

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

маўрыкі́йскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. маўрыкі́йскі маўрыкі́йская маўрыкі́йскае маўрыкі́йскія
Р. маўрыкі́йскага маўрыкі́йскай
маўрыкі́йскае		 маўрыкі́йскага маўрыкі́йскіх
Д. маўрыкі́йскаму маўрыкі́йскай маўрыкі́йскаму маўрыкі́йскім
В. маўрыкі́йскі (неадуш.)
маўрыкі́йскага (адуш.)		 маўрыкі́йскую маўрыкі́йскае маўрыкі́йскія (неадуш.)
маўрыкі́йскіх (адуш.)
Т. маўрыкі́йскім маўрыкі́йскай
маўрыкі́йскаю		 маўрыкі́йскім маўрыкі́йскімі
М. маўрыкі́йскім маўрыкі́йскай маўрыкі́йскім маўрыкі́йскіх

Крыніцы: piskunou2012, sbm2012.