Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

мар’я́ж

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. мар’я́ж
Р. мар’яжа́
Д. мар’яжу́
В. мар’я́ж
Т. мар’яжо́м
М. мар’яжы́

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

мар’я́жны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. мар’я́жны мар’я́жная мар’я́жнае мар’я́жныя
Р. мар’я́жнага мар’я́жнай
мар’я́жнае
мар’я́жнага мар’я́жных
Д. мар’я́жнаму мар’я́жнай мар’я́жнаму мар’я́жным
В. мар’я́жны (неадуш.)
мар’я́жнага (адуш.)
мар’я́жную мар’я́жнае мар’я́жныя (неадуш.)
мар’я́жных (адуш.)
Т. мар’я́жным мар’я́жнай
мар’я́жнаю
мар’я́жным мар’я́жнымі
М. мар’я́жным мар’я́жнай мар’я́жным мар’я́жных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

Мар’я́ліва

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. Мар’я́ліва
Р. Мар’я́ліва
Д. Мар’я́ліву
В. Мар’я́ліва
Т. Мар’я́лівам
М. Мар’я́ліве

Мар’я́на

назоўнік, уласны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. Мар’я́на Мар’я́ны
Р. Мар’я́ны Мар’я́н
Д. Мар’я́не Мар’я́нам
В. Мар’я́ну Мар’я́н
Т. Мар’я́най
Мар’я́наю
Мар’я́намі
М. Мар’я́не Мар’я́нах

Мар’я́нава

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. Мар’я́нава
Р. Мар’я́нава
Д. Мар’я́наву
В. Мар’я́нава
Т. Мар’я́навам
М. Мар’я́наве

Мар’я́наўка

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Мар’я́наўка
Р. Мар’я́наўкі
Д. Мар’я́наўцы
В. Мар’я́наўку
Т. Мар’я́наўкай
Мар’я́наўкаю
М. Мар’я́наўцы

мар’я́нка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. мар’я́нка мар’я́нкі
Р. мар’я́нкі мар’я́нак
Д. мар’я́нцы мар’я́нкам
В. мар’я́нку мар’я́нкі
Т. мар’я́нкай
мар’я́нкаю
мар’я́нкамі
М. мар’я́нцы мар’я́нках

Крыніцы: piskunou2012.

мар’я́ннік

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. мар’я́ннік
Р. мар’я́нніку
Д. мар’я́нніку
В. мар’я́ннік
Т. мар’я́ннікам
М. мар’я́нніку

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

мар’я́ннікавы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. мар’я́ннікавы мар’я́ннікавая мар’я́ннікавае мар’я́ннікавыя
Р. мар’я́ннікавага мар’я́ннікавай
мар’я́ннікавае
мар’я́ннікавага мар’я́ннікавых
Д. мар’я́ннікаваму мар’я́ннікавай мар’я́ннікаваму мар’я́ннікавым
В. мар’я́ннікавы (неадуш.)
мар’я́ннікавага (адуш.)
мар’я́ннікавую мар’я́ннікавае мар’я́ннікавыя (неадуш.)
мар’я́ннікавых (адуш.)
Т. мар’я́ннікавым мар’я́ннікавай
мар’я́ннікаваю
мар’я́ннікавым мар’я́ннікавымі
М. мар’я́ннікавым мар’я́ннікавай мар’я́ннікавым мар’я́ннікавых

Крыніцы: piskunou2012.

Мар’яно́ва

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. Мар’яно́ва
Р. Мар’яно́ва
Д. Мар’яно́ву
В. Мар’яно́ва
Т. Мар’яно́вам
М. Мар’яно́ве