маржава́цца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
маржу́юся |
маржу́емся |
| 2-я ас. |
маржу́ешся |
маржу́ецеся |
| 3-я ас. |
маржу́ецца |
маржу́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
маржава́ўся |
маржава́ліся |
| ж. |
маржава́лася |
| н. |
маржава́лася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
маржу́йся |
маржу́йцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
маржу́ючыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
маржава́ць
‘займацца маржаваннем’
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
маржу́ю |
маржу́ем |
| 2-я ас. |
маржу́еш |
маржу́еце |
| 3-я ас. |
маржу́е |
маржу́юць |
| Прошлы час |
| м. |
маржава́ў |
маржава́лі |
| ж. |
маржава́ла |
| н. |
маржава́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
маржу́й |
маржу́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
маржу́ючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
маржанё́
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, ніякі род, рознаскланяльны
|
адз. |
мн. |
| Н. |
маржанё́ |
маржаня́ты |
| Р. |
маржаня́ці |
маржаня́т |
| Д. |
маржаня́ці |
маржаня́там |
| В. |
маржанё́ |
маржаня́т |
| Т. |
маржанё́м |
маржаня́тамі |
| М. |
маржаня́ці |
маржаня́тах |
Іншыя варыянты:
маржаня́.
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
маржаня́
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, ніякі род, рознаскланяльны
|
адз. |
мн. |
| Н. |
маржаня́ |
маржаня́ты |
| Р. |
маржаня́ці |
маржаня́т |
| Д. |
маржаня́ці |
маржаня́там |
| В. |
маржаня́ |
маржаня́т |
| Т. |
маржанё́м |
маржаня́тамі |
| М. |
маржаня́ці |
маржаня́тах |
Іншыя варыянты:
маржанё́.
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
маржа́тнік
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
маржа́тнік |
маржа́тнікі |
| Р. |
маржа́тніка |
маржа́тнікаў |
| Д. |
маржа́тніку |
маржа́тнікам |
| В. |
маржа́тнік |
маржа́тнікі |
| Т. |
маржа́тнікам |
маржа́тнікамі |
| М. |
маржа́тніку |
маржа́тніках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
маржо́вы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
маржо́вы |
маржо́вая |
маржо́вае |
маржо́выя |
| Р. |
маржо́вага |
маржо́вай маржо́вае |
маржо́вага |
маржо́вых |
| Д. |
маржо́ваму |
маржо́вай |
маржо́ваму |
маржо́вым |
| В. |
маржо́вы (неадуш.) маржо́вага (адуш.) |
маржо́вую |
маржо́вае |
маржо́выя (неадуш.) маржо́вых (адуш.) |
| Т. |
маржо́вым |
маржо́вай маржо́ваю |
маржо́вым |
маржо́вымі |
| М. |
маржо́вым |
маржо́вай |
маржо́вым |
маржо́вых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
маржыналі́зм
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
маржыналі́зм |
| Р. |
маржыналі́зму |
| Д. |
маржыналі́зму |
| В. |
маржыналі́зм |
| Т. |
маржыналі́змам |
| М. |
маржыналі́зме |
Крыніцы:
piskunou2012.
маржыналі́ст
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
маржыналі́ст |
маржыналі́сты |
| Р. |
маржыналі́ста |
маржыналі́стаў |
| Д. |
маржыналі́сту |
маржыналі́стам |
| В. |
маржыналі́ста |
маржыналі́стаў |
| Т. |
маржыналі́стам |
маржыналі́стамі |
| М. |
маржыналі́сце |
маржыналі́стах |
Крыніцы:
piskunou2012.