палахма́ціць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
палахма́чу |
палахма́цім |
| 2-я ас. |
палахма́ціш |
палахма́ціце |
| 3-я ас. |
палахма́ціць |
палахма́цяць |
| Прошлы час |
| м. |
палахма́ціў |
палахма́цілі |
| ж. |
палахма́ціла |
| н. |
палахма́ціла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
палахма́ць |
палахма́цьце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
палахма́ціўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012,
sbm2012.
палахма́чаны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
палахма́чаны |
палахма́чаная |
палахма́чанае |
палахма́чаныя |
| Р. |
палахма́чанага |
палахма́чанай палахма́чанае |
палахма́чанага |
палахма́чаных |
| Д. |
палахма́чанаму |
палахма́чанай |
палахма́чанаму |
палахма́чаным |
| В. |
палахма́чаны (неадуш.) палахма́чанага (адуш.) |
палахма́чаную |
палахма́чанае |
палахма́чаныя (неадуш.) палахма́чаных (адуш.) |
| Т. |
палахма́чаным |
палахма́чанай палахма́чанаю |
палахма́чаным |
палахма́чанымі |
| М. |
палахма́чаным |
палахма́чанай |
палахма́чаным |
палахма́чаных |
Крыніцы:
piskunou2012.
пала́ц
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
пала́ц |
пала́цы |
| Р. |
пала́ца |
пала́цаў |
| Д. |
пала́цу |
пала́цам |
| В. |
пала́ц |
пала́цы |
| Т. |
пала́цам |
пала́цамі |
| М. |
пала́цы |
пала́цах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
пала́цавы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
пала́цавы |
пала́цавая |
пала́цавае |
пала́цавыя |
| Р. |
пала́цавага |
пала́цавай пала́цавае |
пала́цавага |
пала́цавых |
| Д. |
пала́цаваму |
пала́цавай |
пала́цаваму |
пала́цавым |
| В. |
пала́цавы (неадуш.) пала́цавага (адуш.) |
пала́цавую |
пала́цавае |
пала́цавыя (неадуш.) пала́цавых (адуш.) |
| Т. |
пала́цавым |
пала́цавай пала́цаваю |
пала́цавым |
пала́цавымі |
| М. |
пала́цавым |
пала́цавай |
пала́цавым |
пала́цавых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
палацве́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
палацве́нне |
| Р. |
палацве́ння |
| Д. |
палацве́нню |
| В. |
палацве́нне |
| Т. |
палацве́ннем |
| М. |
палацве́нні |
Крыніцы:
piskunou2012.