Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

крамяні́цкі

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	крамяні́цкі	крамяні́цкая	крамяні́цкае	крамяні́цкія
Р.	крамяні́цкага	крамяні́цкай крамяні́цкае	крамяні́цкага	крамяні́цкіх
Д.	крамяні́цкаму	крамяні́цкай	крамяні́цкаму	крамяні́цкім
В.	крамяні́цкі (неадуш.) крамяні́цкага (адуш.)	крамяні́цкую	крамяні́цкае	крамяні́цкія (неадуш.) крамяні́цкіх (адуш.)
Т.	крамяні́цкім	крамяні́цкай крамяні́цкаю	крамяні́цкім	крамяні́цкімі
М.	крамяні́цкім	крамяні́цкай	крамяні́цкім	крамяні́цкіх

Крыніцы: piskunou2012.

Крамя́нка

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

крамянчу́гскі

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	крамянчу́гскі	крамянчу́гская	крамянчу́гскае	крамянчу́гскія
Р.	крамянчу́гскага	крамянчу́гскай крамянчу́гскае	крамянчу́гскага	крамянчу́гскіх
Д.	крамянчу́гскаму	крамянчу́гскай	крамянчу́гскаму	крамянчу́гскім
В.	крамянчу́гскі (неадуш.) крамянчу́гскага (адуш.)	крамянчу́гскую	крамянчу́гскае	крамянчу́гскія (неадуш.) крамянчу́гскіх (адуш.)
Т.	крамянчу́гскім	крамянчу́гскай крамянчу́гскаю	крамянчу́гскім	крамянчу́гскімі
М.	крамянчу́гскім	крамянчу́гскай	крамянчу́гскім	крамянчу́гскіх

Крыніцы: piskunou2012.

крамя́ны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	крамя́ны	крамя́ная	крамя́нае	крамя́ныя
Р.	крамя́нага	крамя́най крамя́нае	крамя́нага	крамя́ных
Д.	крамя́наму	крамя́най	крамя́наму	крамя́ным
В.	крамя́ны (неадуш.) крамя́нага (адуш.)	крамя́ную	крамя́нае	крамя́ныя (неадуш.) крамя́ных (адуш.)
Т.	крамя́ным	крамя́най крамя́наю	крамя́ным	крамя́нымі
М.	крамя́ным	крамя́най	крамя́ным	крамя́ных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

кра́н

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996.

кранабудава́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

кранабудаўні́чы

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	кранабудаўні́чы	кранабудаўні́чая	кранабудаўні́чае	кранабудаўні́чыя
Р.	кранабудаўні́чага	кранабудаўні́чай кранабудаўні́чае	кранабудаўні́чага	кранабудаўні́чых
Д.	кранабудаўні́чаму	кранабудаўні́чай	кранабудаўні́чаму	кранабудаўні́чым
В.	кранабудаўні́чы (неадуш.) кранабудаўні́чага (адуш.)	кранабудаўні́чую	кранабудаўні́чае	кранабудаўні́чыя (неадуш.) кранабудаўні́чых (адуш.)
Т.	кранабудаўні́чым	кранабудаўні́чай кранабудаўні́чаю	кранабудаўні́чым	кранабудаўні́чымі
М.	кранабудаўні́чым	кранабудаўні́чай	кранабудаўні́чым	кранабудаўні́чых

Крыніцы: piskunou2012.

кра́навы

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	кра́навы	кра́навая	кра́навае	кра́навыя
Р.	кра́навага	кра́навай кра́навае	кра́навага	кра́навых
Д.	кра́наваму	кра́навай	кра́наваму	кра́навым
В.	кра́навы (неадуш.) кра́навага (адуш.)	кра́навую	кра́навае	кра́навыя (неадуш.) кра́навых (адуш.)
Т.	кра́навым	кра́навай кра́наваю	кра́навым	кра́навымі
М.	кра́навым	кра́навай	кра́навым	кра́навых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996.

крана́льна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч.	выш.	найвыш.
крана́льна	крана́льней	-

Крыніцы: piskunou2012.

крана́льнасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

Крыніцы: piskunou2012, tsblm1996.

Verbum