Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

ма́зур

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. ма́зур ма́зуры
Р. ма́зура ма́зураў
Д. ма́зуру ма́зурам
В. ма́зура ма́зураў
Т. ма́зурам ма́зурамі
М. ма́зуру ма́зурах

Крыніцы: piskunou2012.

мазу́р

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. мазу́р мазу́ры
Р. мазу́ра мазу́раў
Д. мазу́ру мазу́рам
В. мазу́ра мазу́раў
Т. мазу́рам мазу́рамі
М. мазу́ру мазу́рах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsbm1984.

Ма́зурава

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. Ма́зурава
Р. Ма́зурава
Д. Ма́зураву
В. Ма́зурава
Т. Ма́зуравам
М. Ма́зураве

мазурава́ты

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. мазурава́ты мазурава́тая мазурава́тае мазурава́тыя
Р. мазурава́тага мазурава́тай
мазурава́тае
мазурава́тага мазурава́тых
Д. мазурава́таму мазурава́тай мазурава́таму мазурава́тым
В. мазурава́ты (неадуш.)
мазурава́тага (адуш.)
мазурава́тую мазурава́тае мазурава́тыя (неадуш.)
мазурава́тых (адуш.)
Т. мазурава́тым мазурава́тай
мазурава́таю
мазурава́тым мазурава́тымі
М. мазурава́тым мазурава́тай мазурава́тым мазурава́тых

Крыніцы: piskunou2012.

ма́зурам

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
ма́зурам - -

Крыніцы: piskunou2012.

Ма́зураўка

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Ма́зураўка
Р. Ма́зураўкі
Д. Ма́зураўцы
В. Ма́зураўку
Т. Ма́зураўкай
Ма́зураўкаю
М. Ма́зураўцы

мазу́рачны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. мазу́рачны мазу́рачная мазу́рачнае мазу́рачныя
Р. мазу́рачнага мазу́рачнай
мазу́рачнае
мазу́рачнага мазу́рачных
Д. мазу́рачнаму мазу́рачнай мазу́рачнаму мазу́рачным
В. мазу́рачны (неадуш.)
мазу́рачнага (адуш.)
мазу́рачную мазу́рачнае мазу́рачныя (неадуш.)
мазу́рачных (адуш.)
Т. мазу́рачным мазу́рачнай
мазу́рачнаю
мазу́рачным мазу́рачнымі
М. мазу́рачным мазу́рачнай мазу́рачным мазу́рачных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

мазу́рка

‘прадстаўніца народнасці’

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. мазу́рка мазу́ркі
Р. мазу́ркі мазу́рак
Д. мазу́рцы мазу́ркам
В. мазу́рку мазу́рак
Т. мазу́ркай
мазу́ркаю
мазу́ркамі
М. мазу́рцы мазу́рках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996.

мазу́рка

‘танец; музычны твор’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. мазу́рка мазу́ркі
Р. мазу́ркі мазу́рак
Д. мазу́рцы мазу́ркам
В. мазу́рку мазу́ркі
Т. мазу́ркай
мазу́ркаю
мазу́ркамі
М. мазу́рцы мазу́рках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996.

Мазу́рка

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Мазу́рка
Р. Мазу́ркі
Д. Мазу́рцы
В. Мазу́рку
Т. Мазу́ркай
Мазу́ркаю
М. Мазу́рцы