мадэрава́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, незакончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
мадэрава́ны |
мадэрава́ная |
мадэрава́нае |
мадэрава́ныя |
| Р. |
мадэрава́нага |
мадэрава́най мадэрава́нае |
мадэрава́нага |
мадэрава́ных |
| Д. |
мадэрава́наму |
мадэрава́най |
мадэрава́наму |
мадэрава́ным |
| В. |
мадэрава́ны (неадуш.) мадэрава́нага (адуш.) |
мадэрава́ную |
мадэрава́нае |
мадэрава́ныя (неадуш.) мадэрава́ных (адуш.) |
| Т. |
мадэрава́ным |
мадэрава́най мадэрава́наю |
мадэрава́ным |
мадэрава́нымі |
| М. |
мадэрава́ным |
мадэрава́най |
мадэрава́ным |
мадэрава́ных |
Кароткая форма: мадэрава́на.
Крыніцы:
piskunou2012.
мадэрава́цца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
мадэру́ецца |
мадэру́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
мадэрава́ўся |
мадэрава́ліся |
| ж. |
мадэрава́лася |
| н. |
мадэрава́лася |
Крыніцы:
piskunou2012.
мадэрава́ць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
мадэру́ю |
мадэру́ем |
| 2-я ас. |
мадэру́еш |
мадэру́еце |
| 3-я ас. |
мадэру́е |
мадэру́юць |
| Прошлы час |
| м. |
мадэрава́ў |
мадэрава́лі |
| ж. |
мадэрава́ла |
| н. |
мадэрава́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
мадэру́й |
мадэру́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
мадэру́ючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
мадэра́та
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, нескланяльны
|
адз. |
мн. |
| Н. |
мадэра́та |
мадэра́та |
| Р. |
мадэра́та |
мадэра́та |
| Д. |
мадэра́та |
мадэра́та |
| В. |
мадэра́та |
мадэра́та |
| Т. |
мадэра́та |
мадэра́та |
| М. |
мадэра́та |
мадэра́та |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
мадэра́та
прыслоўе
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| мадэра́та |
- |
- |
Крыніцы:
krapivabr2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
мадэра́тар
‘прыстасаванне’
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
мадэра́тар |
мадэра́тары |
| Р. |
мадэра́тара |
мадэра́тараў |
| Д. |
мадэра́тару |
мадэра́тарам |
| В. |
мадэра́тар |
мадэра́тары |
| Т. |
мадэра́тарам |
мадэра́тарамі |
| М. |
мадэра́тары |
мадэра́тарах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
мадэратар
‘асоба’
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
мадэратар |
мадэратары |
| Р. |
мадэратара |
мадэратараў |
| Д. |
мадэратару |
мадэратарам |
| В. |
мадэратара |
мадэратараў |
| Т. |
мадэратарам |
мадэратарамі |
| М. |
мадэратару |
мадэратарах |
Крыніцы:
sbm2012.