Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

магу́тны

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	магу́тны	магу́тная	магу́тнае	магу́тныя
Р.	магу́тнага	магу́тнай магу́тнае	магу́тнага	магу́тных
Д.	магу́тнаму	магу́тнай	магу́тнаму	магу́тным
В.	магу́тны (неадуш.) магу́тнага (адуш.)	магу́тную	магу́тнае	магу́тныя (неадуш.) магу́тных (адуш.)
Т.	магу́тным	магу́тнай магу́тнаю	магу́тным	магу́тнымі
М.	магу́тным	магу́тнай	магу́тным	магу́тных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

магу́ча

прыслоўе

станоўч.	выш.	найвыш.
магу́ча	-	-

Крыніцы: piskunou2012.

магу́чы

прыметнік, якасны

Крыніцы: piskunou2012.

магчы́

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

магчы́ма

прыслоўе

станоўч.	выш.	найвыш.
магчы́ма	-	-

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

магчы́ма

пабочнае слова

Крыніцы: krapivabr2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

магчы́масць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

магчы́мы

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	магчы́мы	магчы́мая	магчы́мае	магчы́мыя
Р.	магчы́мага	магчы́май магчы́мае	магчы́мага	магчы́мых
Д.	магчы́маму	магчы́май	магчы́маму	магчы́мым
В.	магчы́мы (неадуш.) магчы́мага (адуш.)	магчы́мую	магчы́мае	магчы́мыя (неадуш.) магчы́мых (адуш.)
Т.	магчы́мым	магчы́май магчы́маю	магчы́мым	магчы́мымі
М.	магчы́мым	магчы́май	магчы́мым	магчы́мых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

магчы́ся

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Крыніцы: piskunou2012.

Мадагаска́р

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Verbum