магнеты́чна
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| магнеты́чна |
- |
- |
магнеты́чны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
магнеты́чны |
магнеты́чная |
магнеты́чнае |
магнеты́чныя |
| Р. |
магнеты́чнага |
магнеты́чнай магнеты́чнае |
магнеты́чнага |
магнеты́чных |
| Д. |
магнеты́чнаму |
магнеты́чнай |
магнеты́чнаму |
магнеты́чным |
| В. |
магнеты́чны (неадуш.) магнеты́чнага (адуш.) |
магнеты́чную |
магнеты́чнае |
магнеты́чныя (неадуш.) магнеты́чных (адуш.) |
| Т. |
магнеты́чным |
магнеты́чнай магнеты́чнаю |
магнеты́чным |
магнеты́чнымі |
| М. |
магнеты́чным |
магнеты́чнай |
магнеты́чным |
магнеты́чных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
ма́гніевы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
ма́гніевы |
ма́гніевая |
ма́гніевае |
ма́гніевыя |
| Р. |
ма́гніевага |
ма́гніевай ма́гніевае |
ма́гніевага |
ма́гніевых |
| Д. |
ма́гніеваму |
ма́гніевай |
ма́гніеваму |
ма́гніевым |
| В. |
ма́гніевы (неадуш.) ма́гніевага (адуш.) |
ма́гніевую |
ма́гніевае |
ма́гніевыя (неадуш.) ма́гніевых (адуш.) |
| Т. |
ма́гніевым |
ма́гніевай ма́гніеваю |
ма́гніевым |
ма́гніевымі |
| М. |
ма́гніевым |
ма́гніевай |
ма́гніевым |
ма́гніевых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
ма́гній
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
ма́гній |
| Р. |
ма́гнію |
| Д. |
ма́гнію |
| В. |
ма́гній |
| Т. |
ма́гніем |
| М. |
ма́гніі |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
магні́стар
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
магні́стар |
магні́стары |
| Р. |
магні́стара |
магні́стараў |
| Д. |
магні́стару |
магні́старам |
| В. |
магні́стар |
магні́стары |
| Т. |
магні́старам |
магні́старамі |
| М. |
магні́стары |
магні́старах |
Крыніцы:
piskunou2012.