Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя

ляндры́нка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. ляндры́нка ляндры́нкі
Р. ляндры́нкі ляндры́нак
Д. ляндры́нцы ляндры́нкам
В. ляндры́нку ляндры́нкі
Т. ляндры́нкай
ляндры́нкаю		 ляндры́нкамі
М. ляндры́нцы ляндры́нках

Крыніцы: piskunou2012.

Лянё́ўка

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Лянё́ўка
Р. Лянё́ўкі
Д. Лянё́ўцы
В. Лянё́ўку
Т. Лянё́ўкай
Лянё́ўкаю
М. Лянё́ўцы

ляні́ва

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
ляні́ва ляні́вей -

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

ляні́васць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. ляні́васць
Р. ляні́васці
Д. ляні́васці
В. ляні́васць
Т. ляні́васцю
М. ляні́васці

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

ляні́вец

‘жывёліна’

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. ляні́вец ляні́ўцы
Р. ляні́ўца ляні́ўцаў
Д. ляні́ўцу ляні́ўцам
В. ляні́ўца ляні́ўцаў
Т. ляні́ўцам ляні́ўцамі
М. ляні́ўцы ляні́ўцах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

ляні́вец

‘асоба’

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. ляні́вец ляні́ўцы
Р. ляні́ўца ляні́ўцаў
Д. ляні́ўцу ляні́ўцам
В. ляні́ўца ляні́ўцаў
Т. ляні́ўцам ляні́ўцамі
М. ляні́ўцы ляні́ўцах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

ляні́вы

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ляні́вы ляні́вая ляні́вае ляні́выя
Р. ляні́вага ляні́вай
ляні́вае		 ляні́вага ляні́вых
Д. ляні́ваму ляні́вай ляні́ваму ляні́вым
В. ляні́вы (неадуш.)
ляні́вага (адуш.)		 ляні́вую ляні́вае ляні́выя (неадуш.)
ляні́вых (адуш.)
Т. ляні́вым ляні́вай
ляні́ваю		 ляні́вым ляні́вымі
М. ляні́вым ляні́вай ляні́вым ляні́вых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

ляні́ўства

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. ляні́ўства
Р. ляні́ўства
Д. ляні́ўству
В. ляні́ўства
Т. ляні́ўствам
М. ляні́ўстве

Крыніцы: piskunou2012.

лянко́вы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. лянко́вы лянко́вая лянко́вае лянко́выя
Р. лянко́вага лянко́вай
лянко́вае		 лянко́вага лянко́вых
Д. лянко́ваму лянко́вай лянко́ваму лянко́вым
В. лянко́вы (неадуш.)
лянко́вага (адуш.)		 лянко́вую лянко́вае лянко́выя (неадуш.)
лянко́вых (адуш.)
Т. лянко́вым лянко́вай
лянко́ваю		 лянко́вым лянко́вымі
М. лянко́вым лянко́вай лянко́вым лянко́вых

Крыніцы: piskunou2012, tsblm1996.

ляно́к

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. ляно́к
Р. лянку́
Д. лянку́
В. ляно́к
Т. лянко́м
М. лянку́

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.