Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
авеёіклмнопрстуфхцчшыьэюя

спа́дчынна

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
спа́дчынна - -

Крыніцы: piskunou2012.

спа́дчыннасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. спа́дчыннасць
Р. спа́дчыннасці
Д. спа́дчыннасці
В. спа́дчыннасць
Т. спа́дчыннасцю
М. спа́дчыннасці

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

спа́дчыннік

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. спа́дчыннік спа́дчыннікі
Р. спа́дчынніка спа́дчыннікаў
Д. спа́дчынніку спа́дчыннікам
В. спа́дчынніка спа́дчыннікаў
Т. спа́дчыннікам спа́дчыннікамі
М. спа́дчынніку спа́дчынніках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

спа́дчынніца

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. спа́дчынніца спа́дчынніцы
Р. спа́дчынніцы спа́дчынніц
Д. спа́дчынніцы спа́дчынніцам
В. спа́дчынніцу спа́дчынніц
Т. спа́дчынніцай
спа́дчынніцаю		 спа́дчынніцамі
М. спа́дчынніцы спа́дчынніцах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

спа́дчынніцкі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. спа́дчынніцкі спа́дчынніцкая спа́дчынніцкае спа́дчынніцкія
Р. спа́дчынніцкага спа́дчынніцкай
спа́дчынніцкае		 спа́дчынніцкага спа́дчынніцкіх
Д. спа́дчынніцкаму спа́дчынніцкай спа́дчынніцкаму спа́дчынніцкім
В. спа́дчынніцкі (неадуш.)
спа́дчынніцкага (адуш.)		 спа́дчынніцкую спа́дчынніцкае спа́дчынніцкія (неадуш.)
спа́дчынніцкіх (адуш.)
Т. спа́дчынніцкім спа́дчынніцкай
спа́дчынніцкаю		 спа́дчынніцкім спа́дчынніцкімі
М. спа́дчынніцкім спа́дчынніцкай спа́дчынніцкім спа́дчынніцкіх

Крыніцы: piskunou2012, tsblm1996.

спа́дчынны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. спа́дчынны спа́дчынная спа́дчыннае спа́дчынныя
Р. спа́дчыннага спа́дчыннай
спа́дчыннае		 спа́дчыннага спа́дчынных
Д. спа́дчыннаму спа́дчыннай спа́дчыннаму спа́дчынным
В. спа́дчынны (неадуш.)
спа́дчыннага (адуш.)		 спа́дчынную спа́дчыннае спа́дчынныя (неадуш.)
спа́дчынных (адуш.)
Т. спа́дчынным спа́дчыннай
спа́дчыннаю		 спа́дчынным спа́дчыннымі
М. спа́дчынным спа́дчыннай спа́дчынным спа́дчынных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

спадылба́

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
спадылба́ - -

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

спады́ня

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. спады́ня спады́ні
Р. спады́ні спады́нь
Д. спады́ні спады́ням
В. спады́ню спады́нь
Т. спады́няй
спады́няю		 спады́нямі
М. спады́ні спады́нях

Крыніцы: piskunou2012.

спады́спаддзя

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
спады́спаддзя - -

Крыніцы: piskunou2012.

спады́спаду

прыназоўнік

Крыніцы: krapivabr2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.