Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

ляве́й

прыслоўе

станоўч.	выш.	найвыш.
ляве́й	-	-

Крыніцы: piskunou2012.

Ляве́лішкі

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

ляве́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

ляве́ць

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

ляві́ца

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

Ляво́н

назоўнік, уласны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Ляво́нава

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

ляво́навіцкі

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	ляво́навіцкі	ляво́навіцкая	ляво́навіцкае	ляво́навіцкія
Р.	ляво́навіцкага	ляво́навіцкай ляво́навіцкае	ляво́навіцкага	ляво́навіцкіх
Д.	ляво́навіцкаму	ляво́навіцкай	ляво́навіцкаму	ляво́навіцкім
В.	ляво́навіцкі (неадуш.) ляво́навіцкага (адуш.)	ляво́навіцкую	ляво́навіцкае	ляво́навіцкія (неадуш.) ляво́навіцкіх (адуш.)
Т.	ляво́навіцкім	ляво́навіцкай ляво́навіцкаю	ляво́навіцкім	ляво́навіцкімі
М.	ляво́навіцкім	ляво́навіцкай	ляво́навіцкім	ляво́навіцкіх

Крыніцы: piskunou2012.

Ляво́навічы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

Ляво́наўка

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

Verbum