спадману́ць
дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
спадману́ |
спадманё́м |
| 2-я ас. |
спадмане́ш |
спадманяце́ |
| 3-я ас. |
спадмане́ |
спадману́ць |
| Прошлы час |
| м. |
спадману́ў |
спадману́лі |
| ж. |
спадману́ла |
| н. |
спадману́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
спадмані́ |
спадмані́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
спадману́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
спадні́зу
прыслоўе
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| спадні́зу |
- |
- |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
спадні́ца
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
спадні́ца |
спадні́цы |
| Р. |
спадні́цы |
спадні́ц |
| Д. |
спадні́цы |
спадні́цам |
| В. |
спадні́цу |
спадні́цы |
| Т. |
спадні́цай спадні́цаю |
спадні́цамі |
| М. |
спадні́цы |
спадні́цах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
спадні́чка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
спадні́чка |
спадні́чкі |
| Р. |
спадні́чкі |
спадні́чак |
| Д. |
спадні́чцы |
спадні́чкам |
| В. |
спадні́чку |
спадні́чкі |
| Т. |
спадні́чкай спадні́чкаю |
спадні́чкамі |
| М. |
спадні́чцы |
спадні́чках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
спадні́чнік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
спадні́чнік |
спадні́чнікі |
| Р. |
спадні́чніка |
спадні́чнікаў |
| Д. |
спадні́чніку |
спадні́чнікам |
| В. |
спадні́чніка |
спадні́чнікаў |
| Т. |
спадні́чнікам |
спадні́чнікамі |
| М. |
спадні́чніку |
спадні́чніках |
Крыніцы:
piskunou2012,
tsbm1984.
спадні́чніца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
спадні́чніца |
спадні́чніцы |
| Р. |
спадні́чніцы |
спадні́чніц |
| Д. |
спадні́чніцы |
спадні́чніцам |
| В. |
спадні́чніцу |
спадні́чніц |
| Т. |
спадні́чніцай спадні́чніцаю |
спадні́чніцамі |
| М. |
спадні́чніцы |
спадні́чніцах |
Крыніцы:
piskunou2012,
tsbm1984.
спадні́чны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
спадні́чны |
спадні́чная |
спадні́чнае |
спадні́чныя |
| Р. |
спадні́чнага |
спадні́чнай спадні́чнае |
спадні́чнага |
спадні́чных |
| Д. |
спадні́чнаму |
спадні́чнай |
спадні́чнаму |
спадні́чным |
| В. |
спадні́чны (неадуш.) спадні́чнага (адуш.) |
спадні́чную |
спадні́чнае |
спадні́чныя (неадуш.) спадні́чных (адуш.) |
| Т. |
спадні́чным |
спадні́чнай спадні́чнаю |
спадні́чным |
спадні́чнымі |
| М. |
спадні́чным |
спадні́чнай |
спадні́чным |
спадні́чных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
спадні́чына
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
спадні́чына |
спадні́чыны |
| Р. |
спадні́чыны |
спадні́чын |
| Д. |
спадні́чыне |
спадні́чынам |
| В. |
спадні́чыну |
спадні́чыны |
| Т. |
спадні́чынай спадні́чынаю |
спадні́чынамі |
| М. |
спадні́чыне |
спадні́чынах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012.