Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

Льво́ў

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. Льво́ў
Р. Льво́ва
Д. Льво́ву
В. Льво́ў
Т. Льво́вам
М. Льво́ве

Льво́ўка

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Льво́ўка
Р. Льво́ўкі
Д. Льво́ўцы
В. Льво́ўку
Т. Льво́ўкай
Льво́ўкаю
М. Льво́ўцы

льво́ўскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. льво́ўскі льво́ўская льво́ўскае льво́ўскія
Р. льво́ўскага льво́ўскай
льво́ўскае
льво́ўскага льво́ўскіх
Д. льво́ўскаму льво́ўскай льво́ўскаму льво́ўскім
В. льво́ўскі (неадуш.)
льво́ўскага (адуш.)
льво́ўскую льво́ўскае льво́ўскія (неадуш.)
льво́ўскіх (адуш.)
Т. льво́ўскім льво́ўскай
льво́ўскаю
льво́ўскім льво́ўскімі
М. льво́ўскім льво́ўскай льво́ўскім льво́ўскіх

Крыніцы: piskunou2012.

Льво́ўшчына

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Льво́ўшчына
Р. Льво́ўшчыны
Д. Льво́ўшчыне
В. Льво́ўшчыну
Т. Льво́ўшчынай
Льво́ўшчынаю
М. Льво́ўшчыне

львянё́

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, ніякі род, рознаскланяльны

адз. мн.
Н. львянё́ львяня́ты
Р. львяня́ці львяня́т
Д. львяня́ці львяня́там
В. львянё́ львяня́т
Т. львянё́м львяня́тамі
М. львяня́ці львяня́тах

Іншыя варыянты: львяня́.

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

львяня́

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, ніякі род, рознаскланяльны

адз. мн.
Н. львяня́ львяня́ты
Р. львяня́ці львяня́т
Д. львяня́ці львяня́там
В. львяня́ львяня́т
Т. львянё́м львяня́тамі
М. львяня́ці львяня́тах

Іншыя варыянты: львянё́.

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

львя́тнік

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. львя́тнік львя́тнікі
Р. львя́тніка львя́тнікаў
Д. львя́тніку львя́тнікам
В. львя́тніка львя́тнікаў
Т. львя́тнікам львя́тнікамі
М. львя́тніку львя́тніках

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, tsbm1984.

льга́

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
льга́ - -

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

льго́та

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. льго́та льго́ты
Р. льго́ты льго́т
Д. льго́це льго́там
В. льго́ту льго́ты
Т. льго́тай
льго́таю
льго́тамі
М. льго́це льго́тах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

льго́тна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
льго́тна - -

Крыніцы: piskunou2012, sbm2012.