Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

лісірава́ны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. лісірава́ны лісірава́ная лісірава́нае лісірава́ныя
Р. лісірава́нага лісірава́най
лісірава́нае
лісірава́нага лісірава́ных
Д. лісірава́наму лісірава́най лісірава́наму лісірава́ным
В. лісірава́ны (неадуш.)
лісірава́нага (адуш.)
лісірава́ную лісірава́нае лісірава́ныя (неадуш.)
лісірава́ных (адуш.)
Т. лісірава́ным лісірава́най
лісірава́наю
лісірава́ным лісірава́нымі
М. лісірава́ным лісірава́най лісірава́ным лісірава́ных

Кароткая форма: лісірава́на.

Крыніцы: dzsl2007, piskunou2012, sbm2012.

лісірава́ць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. лісіру́ю лісіру́ем
2-я ас. лісіру́еш лісіру́еце
3-я ас. лісіру́е лісіру́юць
Прошлы час
м. лісірава́ў лісірава́лі
ж. лісірава́ла
н. лісірава́ла
Загадны лад
2-я ас. лісіру́й лісіру́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час лісіру́ючы

Крыніцы: dzsl2007, sbm2012.

лісірава́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. лісіру́ю лісіру́ем
2-я ас. лісіру́еш лісіру́еце
3-я ас. лісіру́е лісіру́юць
Прошлы час
м. лісірава́ў лісірава́лі
ж. лісірава́ла
н. лісірава́ла
Загадны лад
2-я ас. лісіру́й лісіру́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час лісірава́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, sbm2012.

Лісістра́т

назоўнік, уласны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. Лісістра́т
Р. Лісістра́та
Д. Лісістра́ту
В. Лісістра́та
Т. Лісістра́там
М. Лісістра́це

Лісі́тнік

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. Лісі́тнік
Р. Лісі́тніка
Д. Лісі́тніку
В. Лісі́тнік
Т. Лісі́тнікам
М. Лісі́тніку

лісі́ца

‘жывёліна; хітры чалавек’

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. лісі́ца лісі́цы
Р. лісі́цы лісі́ц
Д. лісі́цы лісі́цам
В. лісі́цу лісі́ц
Т. лісі́цай
лісі́цаю
лісі́цамі
М. лісі́цы лісі́цах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996.

лісі́ца

‘грыб; прыстасаванне’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. лісі́ца лісі́цы
Р. лісі́цы лісі́ц
Д. лісі́цы лісі́цам
В. лісі́цу лісі́цы
Т. лісі́цай
лісі́цаю
лісі́цамі
М. лісі́цы лісі́цах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996.

Лісі́цы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Лісі́цы
Р. Лісі́цаў
Лісі́ц
Д. Лісі́цам
В. Лісі́цы
Т. Лісі́цамі
М. Лісі́цах

лісі́чка

‘маладая ліса’

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. лісі́чка лісі́чкі
Р. лісі́чкі лісі́чак
Д. лісі́чцы лісі́чкам
В. лісі́чку лісі́чак
Т. лісі́чкай
лісі́чкаю
лісі́чкамі
М. лісі́чцы лісі́чках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996.

лісі́чка

‘грыб’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. лісі́чка лісі́чкі
Р. лісі́чкі лісі́чак
Д. лісі́чцы лісі́чкам
В. лісі́чку лісі́чкі
Т. лісі́чкай
лісі́чкаю
лісі́чкамі
М. лісі́чцы лісі́чках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996.