Ко́ржаўка
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Ко́ржаўка |
| Р. |
Ко́ржаўкі |
| Д. |
Ко́ржаўцы |
| В. |
Ко́ржаўку |
| Т. |
Ко́ржаўкай Ко́ржаўкаю |
| М. |
Ко́ржаўцы |
ко́ржык
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
ко́ржык |
ко́ржыкі |
| Р. |
ко́ржыка |
ко́ржыкаў |
| Д. |
ко́ржыку |
ко́ржыкам |
| В. |
ко́ржык |
ко́ржыкі |
| Т. |
ко́ржыкам |
ко́ржыкамі |
| М. |
ко́ржыку |
ко́ржыках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
ко́рзна
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
ко́рзна |
ко́рзны |
| Р. |
ко́рзна |
ко́рзнаў |
| Д. |
ко́рзну |
ко́рзнам |
| В. |
ко́рзна |
ко́рзны |
| Т. |
ко́рзнам |
ко́рзнамі |
| М. |
ко́рзне |
ко́рзнах |
Крыніцы:
piskunou2012.
ко́рка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
ко́рка |
ко́ркі |
| Р. |
ко́ркі |
ко́рак |
| Д. |
ко́рцы |
ко́ркам |
| В. |
ко́рку |
ко́ркі |
| Т. |
ко́ркай ко́ркаю |
ко́ркамі |
| М. |
ко́рцы |
ко́рках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
ко́ркавы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
ко́ркавы |
ко́ркавая |
ко́ркавае |
ко́ркавыя |
| Р. |
ко́ркавага |
ко́ркавай ко́ркавае |
ко́ркавага |
ко́ркавых |
| Д. |
ко́ркаваму |
ко́ркавай |
ко́ркаваму |
ко́ркавым |
| В. |
ко́ркавы (неадуш.) ко́ркавага (адуш.) |
ко́ркавую |
ко́ркавае |
ко́ркавыя (неадуш.) ко́ркавых (адуш.) |
| Т. |
ко́ркавым |
ко́ркавай ко́ркаваю |
ко́ркавым |
ко́ркавымі |
| М. |
ко́ркавым |
ко́ркавай |
ко́ркавым |
ко́ркавых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996.
коркападо́бны
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
коркападо́бны |
коркападо́бная |
коркападо́бнае |
коркападо́бныя |
| Р. |
коркападо́бнага |
коркападо́бнай коркападо́бнае |
коркападо́бнага |
коркападо́бных |
| Д. |
коркападо́бнаму |
коркападо́бнай |
коркападо́бнаму |
коркападо́бным |
| В. |
коркападо́бны (неадуш.) коркападо́бнага (адуш.) |
коркападо́бную |
коркападо́бнае |
коркападо́бныя (неадуш.) коркападо́бных (адуш.) |
| Т. |
коркападо́бным |
коркападо́бнай коркападо́бнаю |
коркападо́бным |
коркападо́бнымі |
| М. |
коркападо́бным |
коркападо́бнай |
коркападо́бным |
коркападо́бных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.
Ко́ркаць
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Ко́ркаць |
| Р. |
Ко́ркаці |
| Д. |
Ко́ркаці |
| В. |
Ко́ркаць |
| Т. |
Ко́ркаццю |
| М. |
Ко́ркаці |
Ко́ркі
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Ко́ркі |
| Р. |
Ко́рак Ко́ркаў |
| Д. |
Ко́ркам |
| В. |
Ко́ркі |
| Т. |
Ко́ркамі |
| М. |
Ко́рках |