Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

ластано́гія

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, субстантываваны множналікавы, ад’ектыўнае скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

ластападо́бны

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	ластападо́бны	ластападо́бная	ластападо́бнае	ластападо́бныя
Р.	ластападо́бнага	ластападо́бнай ластападо́бнае	ластападо́бнага	ластападо́бных
Д.	ластападо́бнаму	ластападо́бнай	ластападо́бнаму	ластападо́бным
В.	ластападо́бны (неадуш.) ластападо́бнага (адуш.)	ластападо́бную	ластападо́бнае	ластападо́бныя (неадуш.) ластападо́бных (адуш.)
Т.	ластападо́бным	ластападо́бнай ластападо́бнаю	ластападо́бным	ластападо́бнымі
М.	ластападо́бным	ластападо́бнай	ластападо́бным	ластападо́бных

Крыніцы: piskunou2012.

ла́стаўка

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Ла́стаўкі

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

ла́стаўневы

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	ла́стаўневы	ла́стаўневая	ла́стаўневае	ла́стаўневыя
Р.	ла́стаўневага	ла́стаўневай ла́стаўневае	ла́стаўневага	ла́стаўневых
Д.	ла́стаўневаму	ла́стаўневай	ла́стаўневаму	ла́стаўневым
В.	ла́стаўневы (неадуш.) ла́стаўневага (адуш.)	ла́стаўневую	ла́стаўневае	ла́стаўневыя (неадуш.) ла́стаўневых (адуш.)
Т.	ла́стаўневым	ла́стаўневай ла́стаўневаю	ла́стаўневым	ла́стаўневымі
М.	ла́стаўневым	ла́стаўневай	ла́стаўневым	ла́стаўневых

Крыніцы: piskunou2012.

ла́стаўневыя

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, субстантываваны множналікавы, ад’ектыўнае скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

ла́стаўчын

прыметнік, прыналежны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	ла́стаўчын	ла́стаўчына	ла́стаўчына	ла́стаўчыны
Р.	ла́стаўчынага	ла́стаўчынай ла́стаўчынае	ла́стаўчынага	ла́стаўчыных
Д.	ла́стаўчынаму	ла́стаўчынай	ла́стаўчынаму	ла́стаўчыным
В.	ла́стаўчын (неадуш.) ла́стаўчынага (адуш.)	ла́стаўчыну	ла́стаўчына	ла́стаўчыны (неадуш.) ла́стаўчыных (адуш.)
Т.	ла́стаўчыным	ла́стаўчынай ла́стаўчынаю	ла́стаўчыным	ла́стаўчынымі
М.	ла́стаўчыным	ла́стаўчынай	ла́стаўчыным	ла́стаўчыных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Ла́стаўшчына

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

Ластая́нцы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

Ластры́гіна

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

Verbum