Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
авджзклнотуфыэ

рыфмава́ны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, незакончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. рыфмава́ны рыфмава́ная рыфмава́нае рыфмава́ныя
Р. рыфмава́нага рыфмава́най
рыфмава́нае		 рыфмава́нага рыфмава́ных
Д. рыфмава́наму рыфмава́най рыфмава́наму рыфмава́ным
В. рыфмава́ны (неадуш.)
рыфмава́нага (адуш.)		 рыфмава́ную рыфмава́нае рыфмава́ныя (неадуш.)
рыфмава́ных (адуш.)
Т. рыфмава́ным рыфмава́най
рыфмава́наю		 рыфмава́ным рыфмава́нымі
М. рыфмава́ным рыфмава́най рыфмава́ным рыфмава́ных

Кароткая форма: рыфмава́на.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

рыфмава́цца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. рыфму́ецца рыфму́юцца
Прошлы час
м. рыфмава́ўся рыфмава́ліся
ж. рыфмава́лася
н. рыфмава́лася

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

рыфмава́ць

дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. рыфму́ю рыфму́ем
2-я ас. рыфму́еш рыфму́еце
3-я ас. рыфму́е рыфму́юць
Прошлы час
м. рыфмава́ў рыфмава́лі
ж. рыфмава́ла
н. рыфмава́ла
Загадны лад
2-я ас. рыфму́й рыфму́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час рыфму́ючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

рыфмаплё́т

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. рыфмаплё́т рыфмаплё́ты
Р. рыфмаплё́та рыфмаплё́таў
Д. рыфмаплё́ту рыфмаплё́там
В. рыфмаплё́та рыфмаплё́таў
Т. рыфмаплё́там рыфмаплё́тамі
М. рыфмаплё́це рыфмаплё́тах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

рыфмаплё́цтва

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. рыфмаплё́цтва
Р. рыфмаплё́цтва
Д. рыфмаплё́цтву
В. рыфмаплё́цтва
Т. рыфмаплё́цтвам
М. рыфмаплё́цтве

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

рыфматво́рны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. рыфматво́рны рыфматво́рная рыфматво́рнае рыфматво́рныя
Р. рыфматво́рнага рыфматво́рнай
рыфматво́рнае		 рыфматво́рнага рыфматво́рных
Д. рыфматво́рнаму рыфматво́рнай рыфматво́рнаму рыфматво́рным
В. рыфматво́рны (неадуш.)
рыфматво́рнага (адуш.)		 рыфматво́рную рыфматво́рнае рыфматво́рныя (неадуш.)
рыфматво́рных (адуш.)
Т. рыфматво́рным рыфматво́рнай
рыфматво́рнаю		 рыфматво́рным рыфматво́рнымі
М. рыфматво́рным рыфматво́рнай рыфматво́рным рыфматво́рных

Крыніцы: piskunou2012.

рыфма́цтва

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. рыфма́цтва
Р. рыфма́цтва
Д. рыфма́цтву
В. рыфма́цтва
Т. рыфма́цтвам
М. рыфма́цтве

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012.

рыфма́ч

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. рыфма́ч рыфмачы́
Р. рыфмача́ рыфмачо́ў
Д. рыфмачу́ рыфмача́м
В. рыфмача́ рыфмачо́ў
Т. рыфмачо́м рыфмача́мі
М. рыфмачу́ рыфмача́х

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

рыфма́чка

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. рыфма́чка рыфма́чкі
Р. рыфма́чкі рыфма́чак
Д. рыфма́чцы рыфма́чкам
В. рыфма́чку рыфма́чак
Т. рыфма́чкай
рыфма́чкаю		 рыфма́чкамі
М. рыфма́чцы рыфма́чках

Крыніцы: piskunou2012.

ры́фменны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ры́фменны ры́фменная ры́фменнае ры́фменныя
Р. ры́фменнага ры́фменнай
ры́фменнае		 ры́фменнага ры́фменных
Д. ры́фменнаму ры́фменнай ры́фменнаму ры́фменным
В. ры́фменны (неадуш.)
ры́фменнага (адуш.)		 ры́фменную ры́фменнае ры́фменныя (неадуш.)
ры́фменных (адуш.)
Т. ры́фменным ры́фменнай
ры́фменнаю		 ры́фменным ры́фменнымі
М. ры́фменным ры́фменнай ры́фменным ры́фменных

Крыніцы: piskunou2012, tsblm1996.