Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

вы́славены

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. вы́славены вы́славеная вы́славенае вы́славеныя
Р. вы́славенага вы́славенай
вы́славенае
вы́славенага вы́славеных
Д. вы́славенаму вы́славенай вы́славенаму вы́славеным
В. вы́славены (неадуш.)
вы́славенага (адуш.)
вы́славеную вы́славенае вы́славеныя (неадуш.)
вы́славеных (адуш.)
Т. вы́славеным вы́славенай
вы́славенаю
вы́славеным вы́славенымі
М. вы́славеным вы́славенай вы́славеным вы́славеных

Крыніцы: piskunou2012.

вы́славіцца

‘выказацца’

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. вы́слаўлюся вы́славімся
2-я ас. вы́славішся вы́славіцеся
3-я ас. вы́славіцца вы́славяцца
Прошлы час
м. вы́славіўся вы́славіліся
ж. вы́славілася
н. вы́славілася
Дзеепрыслоўе
прош. час вы́славіўшыся

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

вы́славіцца

‘праславіцца’

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. вы́слаўлюся вы́славімся
2-я ас. вы́славішся вы́славіцеся
3-я ас. вы́славіцца вы́славяцца
Прошлы час
м. вы́славіўся вы́славіліся
ж. вы́славілася
н. вы́славілася
Дзеепрыслоўе
прош. час вы́славіўшыся

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

вы́славіць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. вы́слаўлю вы́славім
2-я ас. вы́славіш вы́славіце
3-я ас. вы́славіць вы́славяць
Прошлы час
м. вы́славіў вы́славілі
ж. вы́славіла
н. вы́славіла
Загадны лад
2-я ас. вы́славі вы́славіце
Дзеепрыслоўе
прош. час вы́славіўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

высла́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. высла́нне
Р. высла́ння
Д. высла́нню
В. высла́нне
Т. высла́ннем
М. высла́нні

Крыніцы: piskunou2012.

высла́ннік

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. высла́ннік высла́ннікі
Р. высла́нніка высла́ннікаў
Д. высла́нніку высла́ннікам
В. высла́нніка высла́ннікаў
Т. высла́ннікам высла́ннікамі
М. высла́нніку высла́нніках

Крыніцы: piskunou2012.

вы́сланы

‘ссыльны’

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне

адз. мн.
м. ж. -
Н. вы́сланы вы́сланая вы́сланыя
Р. вы́сланага вы́сланай вы́сланых
Д. вы́сланаму вы́сланай вы́сланым
В. вы́сланага вы́сланую вы́сланых
Т. вы́сланым вы́сланай
вы́сланаю
вы́сланымі
М. вы́сланым вы́сланай вы́сланых

Крыніцы: tsbm1984.

вы́сланы

‘адпраўлены; выселены’

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. вы́сланы вы́сланая вы́сланае вы́сланыя
Р. вы́сланага вы́сланай
вы́сланае
вы́сланага вы́сланых
Д. вы́сланаму вы́сланай вы́сланаму вы́сланым
В. вы́сланы (неадуш.)
вы́сланага (адуш.)
вы́сланую вы́сланае вы́сланыя (неадуш.)
вы́сланых (адуш.)
Т. вы́сланым вы́сланай
вы́сланаю
вы́сланым вы́сланымі
М. вы́сланым вы́сланай вы́сланым вы́сланых

Кароткая форма: вы́слана.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

вы́сланы

‘усцелены’

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. вы́сланы вы́сланая вы́сланае вы́сланыя
Р. вы́сланага вы́сланай
вы́сланае
вы́сланага вы́сланых
Д. вы́сланаму вы́сланай вы́сланаму вы́сланым
В. вы́сланы (неадуш.)
вы́сланага (адуш.)
вы́сланую вы́сланае вы́сланыя (неадуш.)
вы́сланых (адуш.)
Т. вы́сланым вы́сланай
вы́сланаю
вы́сланым вы́сланымі
М. вы́сланым вы́сланай вы́сланым вы́сланых

Крыніцы: piskunou2012.

выслаўле́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. выслаўле́нне
Р. выслаўле́ння
Д. выслаўле́нню
В. выслаўле́нне
Т. выслаўле́ннем
М. выслаўле́нні

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.