пры́старанак
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
пры́старанак |
пры́старанкі |
| Р. |
пры́старанка |
пры́старанкаў |
| Д. |
пры́старанку |
пры́старанкам |
| В. |
пры́старанак |
пры́старанкі |
| Т. |
пры́старанкам |
пры́старанкамі |
| М. |
пры́старанку |
пры́старанках |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Пры́стараны
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Пры́стараны |
| Р. |
Пры́старан Пры́старанаў |
| Д. |
Пры́старанам |
| В. |
Пры́стараны |
| Т. |
Пры́старанамі |
| М. |
Пры́старанах |
Пры́старань
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Пры́старань |
| Р. |
Пры́старані |
| Д. |
Пры́старані |
| В. |
Пры́старань |
| Т. |
Пры́старанню |
| М. |
Пры́старані |
прыстара́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прыстара́юся |
прыстара́емся |
| 2-я ас. |
прыстара́ешся |
прыстара́ецеся |
| 3-я ас. |
прыстара́ецца |
прыстара́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
прыстара́ўся |
прыстара́ліся |
| ж. |
прыстара́лася |
| н. |
прыстара́лася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прыстара́йся |
прыстара́йцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прыстара́ўшыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
прыстарэ́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прыстарэ́юся |
прыстарэ́емся |
| 2-я ас. |
прыстарэ́ешся |
прыстарэ́ецеся |
| 3-я ас. |
прыстарэ́ецца |
прыстарэ́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
прыстарэ́ўся |
прыстарэ́ліся |
| ж. |
прыстарэ́лася |
| н. |
прыстарэ́лася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прыстарэ́йся |
прыстарэ́йцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прыстарэ́ўшыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
прыстасава́льнасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
прыстасава́льнасць |
| Р. |
прыстасава́льнасці |
| Д. |
прыстасава́льнасці |
| В. |
прыстасава́льнасць |
| Т. |
прыстасава́льнасцю |
| М. |
прыстасава́льнасці |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
прыстасава́льнік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
прыстасава́льнік |
прыстасава́льнікі |
| Р. |
прыстасава́льніка |
прыстасава́льнікаў |
| Д. |
прыстасава́льніку |
прыстасава́льнікам |
| В. |
прыстасава́льніка |
прыстасава́льнікаў |
| Т. |
прыстасава́льнікам |
прыстасава́льнікамі |
| М. |
прыстасава́льніку |
прыстасава́льніках |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
прыстасава́льніца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
прыстасава́льніца |
прыстасава́льніцы |
| Р. |
прыстасава́льніцы |
прыстасава́льніц |
| Д. |
прыстасава́льніцы |
прыстасава́льніцам |
| В. |
прыстасава́льніцу |
прыстасава́льніц |
| Т. |
прыстасава́льніцай прыстасава́льніцаю |
прыстасава́льніцамі |
| М. |
прыстасава́льніцы |
прыстасава́льніцах |
Крыніцы:
piskunou2012.