прыспе́шаны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прыспе́шаны |
прыспе́шаная |
прыспе́шанае |
прыспе́шаныя |
| Р. |
прыспе́шанага |
прыспе́шанай прыспе́шанае |
прыспе́шанага |
прыспе́шаных |
| Д. |
прыспе́шанаму |
прыспе́шанай |
прыспе́шанаму |
прыспе́шаным |
| В. |
прыспе́шаны (неадуш.) прыспе́шанага (адуш.) |
прыспе́шаную |
прыспе́шанае |
прыспе́шаныя (неадуш.) прыспе́шаных (адуш.) |
| Т. |
прыспе́шаным |
прыспе́шанай прыспе́шанаю |
прыспе́шаным |
прыспе́шанымі |
| М. |
прыспе́шаным |
прыспе́шанай |
прыспе́шаным |
прыспе́шаных |
Кароткая форма: прыспе́шана.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
прыспе́шванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
прыспе́шванне |
| Р. |
прыспе́швання |
| Д. |
прыспе́шванню |
| В. |
прыспе́шванне |
| Т. |
прыспе́шваннем |
| М. |
прыспе́шванні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
прыспе́швацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прыспе́шваюся |
прыспе́шваемся |
| 2-я ас. |
прыспе́шваешся |
прыспе́шваецеся |
| 3-я ас. |
прыспе́шваецца |
прыспе́шваюцца |
| Прошлы час |
| м. |
прыспе́шваўся |
прыспе́шваліся |
| ж. |
прыспе́швалася |
| н. |
прыспе́швалася |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
прыспе́шваючыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
прыспе́шваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прыспе́шваю |
прыспе́шваем |
| 2-я ас. |
прыспе́шваеш |
прыспе́шваеце |
| 3-я ас. |
прыспе́швае |
прыспе́шваюць |
| Прошлы час |
| м. |
прыспе́шваў |
прыспе́швалі |
| ж. |
прыспе́швала |
| н. |
прыспе́швала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прыспе́швай |
прыспе́швайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
прыспе́шваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
прыспе́шнік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
прыспе́шнік |
прыспе́шнікі |
| Р. |
прыспе́шніка |
прыспе́шнікаў |
| Д. |
прыспе́шніку |
прыспе́шнікам |
| В. |
прыспе́шніка |
прыспе́шнікаў |
| Т. |
прыспе́шнікам |
прыспе́шнікамі |
| М. |
прыспе́шніку |
прыспе́шніках |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
прыспе́шніца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
прыспе́шніца |
прыспе́шніцы |
| Р. |
прыспе́шніцы |
прыспе́шніц |
| Д. |
прыспе́шніцы |
прыспе́шніцам |
| В. |
прыспе́шніцу |
прыспе́шніц |
| Т. |
прыспе́шніцай прыспе́шніцаю |
прыспе́шніцамі |
| М. |
прыспе́шніцы |
прыспе́шніцах |
Крыніцы:
piskunou2012.
прыспе́шыцца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
прыспе́шыцца |
прыспе́шацца |
| Прошлы час |
| м. |
прыспе́шыўся |
прыспе́шыліся |
| ж. |
прыспе́шылася |
| н. |
прыспе́шылася |
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
прыспе́шыць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прыспе́шу |
прыспе́шым |
| 2-я ас. |
прыспе́шыш |
прыспе́шыце |
| 3-я ас. |
прыспе́шыць |
прыспе́шаць |
| Прошлы час |
| м. |
прыспе́шыў |
прыспе́шылі |
| ж. |
прыспе́шыла |
| н. |
прыспе́шыла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прыспе́ш |
прыспе́шце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прыспе́шыўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
прыспі́чыць
дзеяслоў, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
прыспі́чыць |
- |
| Прошлы час |
| м. |
- |
- |
| ж. |
- |
| н. |
прыспі́чыла |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.