Аддзел біяфізікі і ізатопаў АН БССР 2/330

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

Лабараторыя біяфізікі і ізатопаў АН БССР 1/268; 2/350, 517; 5/119; 6/233, 579; 7/362; 11/624; 12/502, гл. Інстытут фотабіялогіі АН БССР

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

ізато́п

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. ізато́п ізато́пы
Р. ізато́па ізато́паў
Д. ізато́пу ізато́пам
В. ізато́п ізато́пы
Т. ізато́пам ізато́памі
М. ізато́пе ізато́пах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

ізато́пія, ‑і, ж.

З’ява існавання ізатопаў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

цо́тнасць, ‑і, ж.

Уласцівасць цотнага. Цотнасць лікаў. Цотнасць ізатопаў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ізато́пны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да ізатопаў, ізатопа. Ізатопны індыкатар.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ске́нер, ‑а, м.

Прыбор, які выкарыстоўваецца для даследавання злаякасных пухлін шляхам назірання над размеркаваннем радыеактыўных ізатопаў, уведзеных у арганізм чалавека.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

АБАГАЧЭ́ННЕ Я́ДЗЕРНАГА ПА́ЛІВА,

штучнае павелічэнне колькасці ізатопа урану ​235U, якому ўласціва дзяленне, у сумесі інш. яго ізатопаў. Бывае слабае (да 2%, дае ядзернае паліва для энергет. рэактараў) і высокае (да 92%, для даследчых і трансп. рэактараў гэтага тыпу). Робіцца фіз. метадамі раздзялення ізатопаў у многаступеньчатых апаратах з выкарыстаннем газавай ці тэрмічнай дыфузіі, цэнтрыфугавання і інш. метадаў, якія грунтуюцца на розніцы мас атамаў ізатопаў. Абагачэннем ядзернага паліва наз. таксама павышэнне (простым дабаўленнем) у ядз. паліве колькасці падзельнага ізатопа.

т. 1, с. 10

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

сістэма́тыка, ‑і, ДМ ‑тыцы, ж.

1. Спец. Групоўка, класіфікацыя прадметаў, з’яў. Сістэматыка ізатопаў.

2. Навука аб размеркаванні жывёлін і раслін па класіфікацыйных трупах (відах, родах і пад.). Сістэматыка раслін. Сістэматыка птушак.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

актыно́н

[ад актын(ій) + (рад)он]

адзін з ізатопаў атамаў радону, прадукт радыеактыўнага распаду актынію.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)