чырво́нка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. чырво́нка чырво́нкі
Р. чырво́нкі чырво́нак
Д. чырво́нцы чырво́нкам
В. чырво́нку чырво́нкі
Т. чырво́нкай
чырво́нкаю		 чырво́нкамі
М. чырво́нцы чырво́нках

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Ве́транка ’хвароба, якая бывае тады, калі вецер «падхопіць» чалавека або «падляціць пад яго»’ (палес., Маш.). Рус. ярасл. ветренка ’хвароба — падскурныя нарывы, якія бываюць «з ветру»’. Узнікла шляхам намінацыі, суфікс ‑к‑a па ўзору ліхама́нка, чырво́нка.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

czerwonka

ж.

1. мед. дызентэрыя; крываўка;

2. вет. рожа; чырвонка

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)