чарві́вы, -ая, -ае.

Паточаны чарвямі, з чарвямі ўнутры.

Ч. яблык.

Ч. грыб.

|| наз. чарві́васць, -і, ж.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

чарві́вы

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. чарві́вы чарві́вая чарві́вае чарві́выя
Р. чарві́вага чарві́вай
чарві́вае		 чарві́вага чарві́вых
Д. чарві́ваму чарві́вай чарві́ваму чарві́вым
В. чарві́вы (неадуш.)
чарві́вага (адуш.)		 чарві́вую чарві́вае чарві́выя (неадуш.)
чарві́вых (адуш.)
Т. чарві́вым чарві́вай
чарві́ваю		 чарві́вым чарві́вымі
М. чарві́вым чарві́вай чарві́вым чарві́вых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

чарві́вы черви́вый

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

чарві́вы, ‑ая, ‑ае.

Паточаны чарвямі, з чарвямі ўнутры. Чарвівы яблык. Чарвівы грыб. □ Такі ж удалы гарох! Стручны, белы, чысты — ніводнага стручка чарвівага. Крапіва.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

чарві́вы wúrmig, wúrmstichig, mádig

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

черви́вый чарві́вы.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

robaczywy

чарвівы

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

wormy [ˈwɜ:mi] adj. чарві́вы;

wormy soil зямля́, по́ўная чарвяко́ў

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

трухля́вы verfáult, mürbe, morsch; wúrmstichig (чарвівы)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

mádig a

1) чарві́вы

2) бры́дкі, агі́дны, мярзо́тны

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)