назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| храно́графы | ||
| храно́графа | храно́графаў | |
| храно́графу | храно́графам | |
| храно́графы | ||
| храно́графам | храно́графамі | |
| храно́графе | храно́графах |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
Прыбор для вымярэння кароткіх адрэзкаў часу і для дакладнага запісу часу якога
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
Помнік старажытнай пісьменнасці, які паведамляе ўсеагульную гісторыю звычайна па біблейскіх легендах і візантыйскіх крыніцах.
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
Прыбор для дакладнай рэгістрацыі моманту якога‑н. назірання і для вымярэння кароткіх інтэрвалаў часу.
[Ад грэч. chronos — час і graphō — пішу.]
Помнік старажытнай пісьменнасці, які змяшчае гістарычную хроніку якіх‑н. краін або асобнай дзяржавы.
[Ад грэч. chronos — час і graphō — пішу.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)
Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
(ад храна- + -граф)
1) помнік старажытнай пісьменнасці, які змяшчае гістарычную хроніку якіх
2) прыбор для дакладнай рэгістрацыі моманту якога
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)