хме́льны, -ая, -ае.

1. Які знаходзіцца ў стане ап’янення; нецвярозы.

2. Які выклікае ап’яненне.

Х. напой.

Выпіць хмельнага віна.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

хме́льны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. хме́льны хме́льная хме́льнае хме́льныя
Р. хме́льнага хме́льнай
хме́льнае		 хме́льнага хме́льных
Д. хме́льнаму хме́льнай хме́льнаму хме́льным
В. хме́льны (неадуш.)
хме́льнага (адуш.)		 хме́льную хме́льнае хме́льныя (неадуш.)
хме́льных (адуш.)
Т. хме́льным хме́льнай
хме́льнаю		 хме́льным хме́льнымі
М. хме́льным хме́льнай хме́льным хме́льных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

хме́льны (опьяняющий) хмельно́й;

х. напі́так — хмельно́й напи́ток

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

хме́льны, ‑ая, ‑ае.

1. Які знаходзіцца ў стане ап’янення; захмялелы, нецвярозы. Грукоча машына. Маўчы, качагар, і пылам вугольным давіся!.. Хай з топкі тваёй не праб’ецца ўгар да містэраў хмельных і місіс. Дудар. // Уласцівы захмялеламу, нецвярозаму. Вочы [Тосі] паліліся калючым бляскам і хмельнай лянівасцю. Адамчык. // Такі, у якім удзельнічаюць нецвярозыя. Там [на банкеце] віно шуміць і льецца, Мова хмельная вядзецца. Колас.

2. Які выклікае ап’яненне. Наліліся хмельным сокам Гронкі [вінаграду] буйныя, даспелі. Жычка. Заморскія віны, мясцовая медавуха, гарэлка і хмельнае піва ліліся ракой. П. Ткачоў. / у знач. наз. хме́льнае, ‑ага, н. У меру выпітае хмельнае як бы выраўноўвае, падводзіць пад адно ўсе настроі. Сабаленка. // перан. Які прыводзіць да ўзбуджэння, самазабыцця. Любыя, мілыя ліпы — Радасць квяцістых нізін! Водару хмельнага выпіў Ваш непакорлівы сын. Пушча. Ты пакліч мяне. Пазаві. Там заблудзімся ў хмельных травах. Янішчыц. Хмельная трэль салаўя ціха струменіць здалёку. Машара.

3. перан. Узбуджаны чым‑н. У прыцемку хмельны ад шчасця хлопец сустрэў.. хвалюючую цеплыню [Любы]. Брыль.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

хме́льны

1. (захмялелы, нецвярозы) beráuscht, betrúnken;

2. (які выклікае ап’яненне) beráuschend, betäubend

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

медаву́ха, -і, ДМ -ву́се, ж. (разм.).

Лёгкі хмельны напітак з мёду.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

п’янлі́вы, -ая, -ае.

Які прыводзіць да стану ап’янення; хмельны.

П. водар.

|| наз. п’янлі́васць, -і, ж.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

chmielny

хмельны

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

вы́клюкаць

‘выклеваць, выдзеўбці што-небудзь; выпіць хмельны напітак’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. вы́клюкаю вы́клюкаем
2-я ас. вы́клюкаеш вы́клюкаеце
3-я ас. вы́клюкае вы́клюкаюць
Прошлы час
м. вы́клюкаў вы́клюкалі
ж. вы́клюкала
н. вы́клюкала
Загадны лад
2-я ас. вы́клюкай вы́клюкайце
Дзеепрыслоўе
прош. час вы́клюкаўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

вы́клюкнуць

‘выклеваць, выдзеўбці што-небудзь; выпіць хмельны напітак’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. вы́клюкну вы́клюкнем
2-я ас. вы́клюкнеш вы́клюкнеце
3-я ас. вы́клюкне вы́клюкнуць
Прошлы час
м. вы́клюкнуў вы́клюкнулі
ж. вы́клюкнула
н. вы́клюкнула
Загадны лад
2-я ас. вы́клюкні вы́клюкніце
Дзеепрыслоўе
прош. час вы́клюкнуўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)