франта́льны, -ая, -ае.

1. Накіраваны ў бок фронту; лабавы.

Франтальная атака.

Ф. ўдар.

2. перан. Такі, які распаўсюджваецца на ўсіх, адбываецца адначасова; агульны.

Франтальная праверка дакументаў.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

франта́льны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. франта́льны франта́льная франта́льнае франта́льныя
Р. франта́льнага франта́льнай
франта́льнае		 франта́льнага франта́льных
Д. франта́льнаму франта́льнай франта́льнаму франта́льным
В. франта́льны (неадуш.)
франта́льнага (адуш.)		 франта́льную франта́льнае франта́льныя (неадуш.)
франта́льных (адуш.)
Т. франта́льным франта́льнай
франта́льнаю		 франта́льным франта́льнымі
М. франта́льным франта́льнай франта́льным франта́льных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

франта́льны в разн. знач. фронта́льный;

ф. аго́нь — фронта́льный ого́нь;

~ная сцяна́ — фронта́льная стена́;

~ная зо́на — метеор. фронта́льная зо́на;

~ная праве́рка — фронта́льная прове́рка

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

франта́льны, ‑ая, ‑ае.

1. Накіраваны ў бок фронту; лабавы. Франтальны ўдар. Франтальны агонь. // Які ажыццяўляецца па ўсяму фронту (у 2 знач.); агульны. Франтальнае наступленне.

2. Які знаходзіцца ў пярэдняй частцы чаго‑н. Франтальная сцяна. // У выяўленчым мастацтве — звернуты тварам да гледача. Франтальная пастава фігуры. // У архітэктуры — сіметрычна размешчаны (пра фасад).

3. Спец. Размешчаны пярэднім бокам паралельна чаму‑н. Франтальная турбінная камера.

4. У метэаралогіі — звязаны з фронтам (у 6 знач.). Франтальная воблачнасць.

5. перан. Які распаўсюджваецца на ўсіх, адбываецца адначасова; агульны. Франтальная праверка дамашняга задання. □ Асноўны метадычны прынцып на ўроку, як і раней, франтальная работа з класам. Барсток.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

франта́льны Frontál-, frontál;

франта́льная ата́ка Fróntalangriff m -(e)s, -e;

франта́льны ўда́р frontáler Stoß

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

франта́льны

(фр. frontal, ад лац. frontalis)

1) накіраваны ў бок фронту праціўніка (гл. фронт 2); лабавы (напр. ф. удар);

2) размешчаны ў пярэдняй частцы чаго-н. (напр. ф-ая сцяна);

3) звернуты тварам да гледача (у выяўленчым, тэатральным мастацтве);

4) перан. агульны, адначасовы для ўсіх (напр. фае апытванне).

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

франта́льны

(фр. frontal, ад лац. frontalis)

1) накіраваны ў бок фронту, лабавы (напр. ф-ая атака, ф. удар);

2) размешчаны ў пярэдняй частцы чаго-н. (напр. ф-ая сцяна);

3) звернуты тварам да гледача (у выяўленчым, тэатральным мастацтве);

3) перан. агульны, адначасовы для ўсіх.

Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)

лабавы́, -а́я, -о́е.

1. Накіраваны ў лоб; франтальны.

Лабавая атака.

Л. удар.

2. Размешчаны ў пярэдняй частцы чаго-н.

Лабавое шкло аўтамабіля.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

frontal [ˈfrʌntl] adj. лабавы́; франта́льны

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

фронта́льный в разн. знач. франта́льны;

фронта́льный ого́нь франта́льны аго́нь;

фронта́льная зо́на метеор. франта́льная зо́на.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)