Verbum

анлайнавы слоўнік

фесто́н

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

фесто́н, -у, мн. -ы, -аў, м.

Адзін з выступаў зубчастай аблямоўкі па краях сукенкі, фіранкі, штор і пад.

|| памянш. фесто́нчык, -а, мн. -і, -аў, м.

|| прым. фесто́нны, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

фесто́н, -ну м., в разн. знач. фесто́н

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

фесто́н в разн. знач. фесто́н, -ну м.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

фесто́н, ‑у, м.

1. Адзін з выступаў (круглай або зубчастай формы), якімі аблямоўваюцца, абшываюцца краі чаго‑н. (сукенкі, фіранкі, заслоны).

2. У архітэктуры — ляпная аздоба ў выглядзе зубчастага або хвалістага ўзору, гірлянды.

[Фр. feston.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

фесто́н

(фр. feston, ад іт. festone)

1) жывапісная або скульптурная аздоба ў выглядзе зубчастага або хвалістага ўзору, гірлянды;

2) адзін з выступаў круглай або зубчастай формы, якімі аблямоўваюцца краі фіранкі, шторы, сукенкі.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

feston, ~u

м. фестон

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

swag [swæg] n.

1. гірля́нда, фесто́н з кве́так або́ пладо́ў (ляпныя аздобы)

2. infml, dated ха́бар, укра́дзеныя гро́шы

3. AustralE, infml пакла́жа, мана́ткі

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

wisiorek

м.

1. падвеска; бірулька; начэпка;

2. кулон;

3. фестон

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)