факты́чна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
факты́чна - -

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

факты́чна нареч. факти́чески

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

факты́чна прысл. tátsächlich, in der Tat, in Wírklichkeit, fáktisch; de fácto (лац.)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

факти́чески нареч. факты́чна;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

дэ-фа́кта, прысл. (кніжн.).

Фактычна, на справе, сапраўды; проціл. дэ-юрэ.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

пратэктара́т, -а і -у, М -ра́це, м.

1. -у. Форма залежнасці, пры якой слабейшая краіна, фармальна захоўваючы свой дзяржаўны лад, фактычна падпарадкавана мацнейшай імперыялістычнай дзяржаве.

2. -а. Краіна, што знаходзіцца ў такой залежнасці.

На тэрыторыі пратэктарата.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

некаранава́ны, ‑ая, ‑ае.

Які афіцыйна не мае ўлады, але валодае ёю фактычна. Некаранаваныя правіцелі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

effectively [ɪˈfektɪvli] adv.

1. дзе́йсна, эфекты́ўна

2. факты́чна

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

дэ-фа́кта, прысл.

Кніжн. Фактычна, сапраўды; проціл. дэ-юрэ. — Мы, як кажуць дыпламаты, нарэшце прызналі адзін аднаго дэ-факта. Шамякін.

[Лац. de facto.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

de facto [ˌdeɪˈfæktəʊ] adv. лацін., fml дэ-фа́кта, факты́чна, на спра́ве

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)