ухва́ла, -ы, ж.

Адабрэнне, станоўчая ацэнка.

Ківаць галавой у знак ухвалы.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

Ухва́ла

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Ухва́ла
Р. Ухва́лы
Д. Ухва́ле
В. Ухва́лу
Т. Ухва́лай
Ухва́лаю
М. Ухва́ле

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

ухва́ла

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. ухва́ла
Р. ухва́лы
Д. ухва́ле
В. ухва́лу
Т. ухва́лай
ухва́лаю
М. ухва́ле

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

ухва́ла ж.

1. одобре́ние ср.;

2. утвержде́ние ср.;

1, 2 см. ухвалі́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ухва́ла, ‑ы, ж.

Адабрэнне; станоўчая ацэнка. Арцёмаў часта зацягваўся цыгаркай самасаду і час ад часу ківаў галавой у знак ухвалы дакладчыку. Сіўцоў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Ухвала (в.) 6/127 (к.), 432; 10/517

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

Ухвала,

вёска ў Крупскім р-не.

т. 16, с. 287

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

ухвала,

спецыяльны прававы акт ВКЛ у 16 ст..

т. 16, с. 287

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

ухва́ла ж. Resolutión f -, -en; Beschlúss f -es, -schlüsse

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

ухвала

Том: 35, старонка: 314.

img/35/35-314_1656_Ухвала.jpg

Гістарычны слоўнік беларускай мовы (1982–2017)