уско́кваць

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. уско́кваю уско́кваем
2-я ас. уско́кваеш уско́кваеце
3-я ас. уско́квае уско́кваюць
Прошлы час
м. уско́кваў уско́квалі
ж. уско́квала
н. уско́квала
Дзеепрыслоўе
цяп. час уско́кваючы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

уско́кваць, уска́кваць

1. áufspringen* vi (s), áuffahren* vi (s); in die Höhe fáhren*;

уско́кваць з ме́сца vom Platz áufspringen*;

уско́кваць ад спо́лаху vor Schreck áuffahren*;

уско́кваць з ло́жка vom Bett áufspringen*;

2. (куды-н.) hinéinspringen* vi (s) (у напрамку ад таго, хто гаворыць); heréinspringen* vi (s) (у напрамку да таго, хто гаворыць):

уско́кваць у ваго́н in den Wágen áufspringen*;

уско́кваць на каня́ sich aufs Pferd schwíngen*;

3. разм. (пра больку, гузак і г. д.) sich bílden, síchtbar wérden

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

уско́чыць гл. ускокваць

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

empórschnellen

1. vi (s) уско́кваць, усхо́плівацца

2. vt кі́даць уве́рх

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

empórschießen* vi (s)

1) выраста́ць

2) уско́кваць, усхо́плівацца

3) страля́ць угару́

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

áufschrecken

1. vt успу́джваць

2*. vi (s) пужа́цца; уско́кваць (ад страху)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

áufschnellen

1. vt ускі́дваць

2. vi (s)

1) выпро́ствацца (аб спружыне)

2) уско́кваць, усхо́плівацца

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

up​4 [ʌp] v. infml

1. падыма́ць, уздыма́ць; павялі́чваць;

They upped the prices. Яны павысілі цэны.

2. усхо́плівацца, уско́кваць, падско́кваць;

She upped and left without a word. Яна ўсхапілася і выйшла без аніводнага слова.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

áuffahren* vi (s)

1) наязджа́ць; пад’язджа́ць

2) уско́кваць; уздры́гваць

3) узно́сіцца (увысь)

4) се́сці (на мель)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

hop​3 [hɒp] v.

1. скака́ць на адно́й назе́ (пра чалавека); скака́ць (пра птушак)

2. infml уско́кваць;

Hop in, I’ll drive you home. Заскоквай, давязу дамоў.

3. AmE садзі́цца, сяда́ць (на аўтобус, цягнік і да т.п.)

♦

hop to it AmE спяша́цца

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)