упаўнава́жаны, -ага,
Афіцыйная асоба, якая дзейнічае на падставе якіх
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
упаўнава́жаны, -ага,
Афіцыйная асоба, якая дзейнічае на падставе якіх
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
парламенцёр, -а,
Асоба,
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
упаўнава́жаны
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне
| упаўнава́жаны | упаўнава́жаныя | ||
| упаўнава́жанага | упаўнава́жанай | упаўнава́жаных | |
| упаўнава́жанаму | упаўнава́жанай | упаўнава́жаным | |
| упаўнава́жанага | упаўнава́жаную | упаўнава́жаных | |
| упаўнава́жаным | упаўнава́жанай упаўнава́жанаю |
упаўнава́жанымі | |
| упаўнава́жаным | упаўнава́жанай | упаўнава́жаных | |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2025, актуальны правапіс)
упаўнава́жаны
прыметнік, адносны
| упаўнава́жаны | упаўнава́жанае | упаўнава́жаныя | ||
| упаўнава́жанага | упаўнава́жанай упаўнава́жанае |
упаўнава́жанага | упаўнава́жаных | |
| упаўнава́жанаму | упаўнава́жанай | упаўнава́жанаму | упаўнава́жаным | |
| упаўнава́жаны ( упаўнава́жанага ( |
упаўнава́жаную | упаўнава́жанае | упаўнава́жаныя ( упаўнава́жаных ( |
|
| упаўнава́жаным | упаўнава́жанай упаўнава́жанаю |
упаўнава́жаным | упаўнава́жанымі | |
| упаўнава́жаным | упаўнава́жанай | упаўнава́жаным | упаўнава́жаных | |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2025, актуальны правапіс)
аге́нт, -а,
1. Асоба,
2. Шпіён.
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
рэвізо́р, -а,
1. Службовая асоба,
2. У асобных галінах чыгуначнай службы: тое, што і кантралёр. Р. руху. Дарожны р.
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
упаўнава́жаны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
| упаўнава́жаны | упаўнава́жанае | упаўнава́жаныя | ||
| упаўнава́жанага | упаўнава́жанай упаўнава́жанае |
упаўнава́жанага | упаўнава́жаных | |
| упаўнава́жанаму | упаўнава́жанай | упаўнава́жанаму | упаўнава́жаным | |
| упаўнава́жаны ( упаўнава́жанага ( |
упаўнава́жаную | упаўнава́жанае | упаўнава́жаныя ( упаўнава́жаных ( |
|
| упаўнава́жаным | упаўнава́жанай упаўнава́жанаю |
упаўнава́жаным | упаўнава́жанымі | |
| упаўнава́жаным | упаўнава́жанай | упаўнава́жаным | упаўнава́жаных | |
Кароткая форма: упаўнава́жана.
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2025, актуальны правапіс)
парламенцёр, ‑а,
Асоба,
[Фр. parlementaire.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
вы́баршчык, -а,
1. Той, хто ўдзельнічае ў выбарах або мае на гэта права.
2. Пры двухступенных або многаступенных выбарах — асоба,
||
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
дэпута́т, -а,
1. Выбарны прадстаўнік, член выбарнай дзяржаўнай установы.
2. Выбарная асоба,
||
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)