увя́звацца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. увя́зваюся увя́зваемся
2-я ас. увя́зваешся увя́зваецеся
3-я ас. увя́зваецца увя́зваюцца
Прошлы час
м. увя́зваўся увя́зваліся
ж. увя́звалася
н. увя́звалася
Загадны лад
2-я ас. увя́звайся увя́звайцеся
Дзеепрыслоўе
цяп. час увя́зваючыся

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

увя́звацца несов.

1. в разн. знач. увя́зываться;

2. перен., разг. (вмешиваться) ввя́зываться;

1, 2 см. увяза́цца;

3. страд. увя́зываться; согласо́вываться; ввя́зываться; см. увя́зваць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

увя́звацца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; незак.

1. Незак. да увязацца.

2. Зал. да увязваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

увяза́цца, увяжу́ся, увя́жашся, увя́жацца; увяжы́ся; зак.

1. Стаць увязаным, завязаным.

Рэчы добра ўвязаліся.

2. перан. Прыйсці ў адпаведнасць з чым-н.

Планы добра ўвязаліся з мясцовымі ўмовамі.

3. перан. Без дазволу накіравацца ўслед за кім-н., далучыцца да каго-н., хто ідзе, едзе (разм.).

За намі ўвязаўся сабака.

4. перан. Уключыцца, умяшацца ў што-н. (разм.).

У. ў бойку.

|| незак. увя́звацца, -аюся, -аешся, -аецца.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

увяза́цца, увя́звацца

1. (пра рэчы) zusámmengebunden [verschnürt] wérden; éingepackt wérden;

2. перан. (узгадняцца) in Éinklang gebrácht wérden; sich ko¦ordiníeren lássen*; ko¦ordiníert wérden;

3. (умяшацца) sich éinmischen;

◊

увяза́цца за кім-н. j-m nicht von der Séite géhen* [tréten*]; sich an j-s Férsen héften (разм.);

4. (за кім-н.) j-m nicht von der Séite géhen*; sich an j-s Férsen háften*;

5. зал. стан zusámmengebunden [éingepackt, verschnürt] wérden

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

увя́зываться разг.

1. (о вещах) увя́звацца;

2. (укладываться, упаковываться) увя́звацца;

3. перен. увя́звацца; (согласовываться) узгадня́цца;

4. (следовать неотступно) увя́звацца;

5. страд. увя́звацца; узгадня́цца; см. увя́зывать.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

dovetail​2 [ˈdʌvteɪl] v. fml увя́звацца, сумяшча́цца

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

ввя́зываться

1. (вмешиваться) уме́швацца; (впутываться) ублы́твацца; (вовлекаться) уця́гвацца; (в бой) увя́звацца;

2. страд. увя́звацца; уро́блівацца, уплята́цца; см. ввя́зывать​ 1.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

wrabiać się

незак. разм.

1. увязвацца; ублытвацца;

2. браць на сябе

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

вяза́цца, вяжуся, вяжашся, вяжацца; заг. вяжыся; незак.

1. (1 і 2 ас. не ўжыв.). Знаходзіцца ў адпаведнасці з кім‑, чым‑н.; узгадняцца. Версія не вяжацца з фактамі. □ Гэта была праўда, але праўда гэтая не вязалася з душой жанчыны. Чорны. // Ладзіцца, атрымлівацца. Гаворка не вязалася. Лявону больш не было чаго казаць. Чарнышэвіч.

2. Прыставаць, прывязвацца, чапляцца. — А ты таксама не вяжыся вельмі да людзей! — параіла Вычыха. Кулакоўскі.

3. Зал. да вязаць (у 1, 3 знач.).

•••

Вязацца слатою — прыставаць, чапляцца да каго‑н.

Вязацца ў сварку — умешвацца, увязвацца ў сварку.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)