труі́зм, -у, мн. -ы, -аў, м. (кніжн.).

Агульнавядомая, збітая ісціна.

Гаварыць труізмы.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

труі́зм

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. труі́зм труі́змы
Р. труі́зму труі́змаў
Д. труі́зму труі́змам
В. труі́зм труі́змы
Т. труі́змам труі́змамі
М. труі́зме труі́змах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

труі́зм, -му м., книжн. трюи́зм

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

труі́зм, ‑у, м.

Агульнавядомая, збітая ісціна.

[Англ. truism.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

труі́зм

(англ. truism)

агульнавядомая, збітая ісціна, банальнасць.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

Труі́зм ‘агульнавядомая, заезджаная, збітая ісціна’ (ТСБМ). Праз рускую ці польскую мову з англ. truism ‘тс’, якое ад англ. true ‘правільны’ < ст.-англ. trēowe ‘верны, надзейны’, суадноснага са ст.-н.-ням. triuwi ‘тс’, літ. drū́tas ‘моцны’, роднасным прасл. *dervo ‘дрэва’ (ЕСУМ, 5, 662).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

труі́зм

(англ. truism)

агульнавядомая, збітая ісціна (напр. гаварыць труізмы).

Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)

трюи́зм книжн. труі́зм, -му м.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

truism [ˈtru:ɪzəm] n. труі́зм;

It is a truism that… Усім вядома, што…

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

truizm, ~u

м. кніжн. труізм, банальнасць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)